Uzasadnienie
Decyzją z 26.10.2000 r. (...), wydaną na podstawie art. 233 par. 1 pkt 2 lit. "a" Ordynacji podatkowej, Izba Skarbowa w W. uchyliła decyzję Drugiego Urzędu Skarbowego W.-Ś. z 20 stycznia 2000 r. (...) odmawiającą Zofii Ż.. stwierdzenia i zwrotu nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 1998 r. i we własnym zakresie orzekła o wysokości tej nadpłaty.
Z uzasadnienia decyzji wynikało, że podatniczka - z uwagi na wysokość uzyskanych wynagrodzeń - miała obowiązek zwrócenia Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych części świadczeń emerytalnych otrzymanych w latach 1997, 1998.
Potrącenie emerytury nienależnie pobranej w 1997 r. nastąpiło w październiku 1998 r. Zwrócona została w ten sposób kwota brutto 578,35 zł.
Z uwagi na sposób rozliczenia należnego od podatniczki podatku dochodowego za 1998r. dokonanego przez płatnika na formularzu PIT-40A, Izba Skarbowa uznała za niewiarygodne wyjaśnienia tegoż płatnika /ZUS/ o uwzględnieniu potrąceń w podstawie opodatkowania i dochód uzyskany przez podatniczkę w 1998 r. obniżyła o kwotę zwróconej w tym roku emerytury /578,35 zł/ ustalając, że nadpłacony z tego tytułu podatek dochodowy od osób fizycznych za 1998 r. wyniósł 109,80 zł.
Zofia Ż. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na opisaną decyzję Izby Skarbowej w W. i prośbę o "przywrócenie terminu decyzji (...) z 23.08.2000 r." Wskazała, iż w roku 1997 r. przekroczyła dopuszczalny limit wynagrodzeń o 578,35 zł brutto, a w roku 1998 o 1.167,96 zł brutto. Organy podatkowe wyliczyły nadpłatę podatku na 109,80 zł, a według wyliczeń skarżącej wynosiła ona 349,26zł.
Odpowiadając na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził:
Skarga na uwzględnienie nie zasługuje.
Zgodnie z art. 22 ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd uchyla zaskarżoną decyzję jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź takie naruszenie przepisów o postępowaniu /podatkowym/, które na wynik sprawy mogło mieć wpływ istotny. Na tego rodzaju poważne naruszenia prawa zaskarżoną decyzją Zofia Ż. nie wskazywała; nie dopatrzył się ich również Sąd z urzędu.
Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./, powołanym w decyzji przez organ odwoławczy, od dochodu przed opodatkowaniem odlicza się dokonane w roku podatkowym /podkr. NSA/ zwroty nienależnie pobranych emerytur, w kwotach uwzględniających podatek dochodowy, jeżeli nie zostały one potrącone przez organ rentowy. Jak z powyższego wynika zwrot nienależnie pobranej emerytury wywiera wpływ na podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym za ten rok, w którym został dokonany, a nie za rok którego naliczenie nienależnej wpłaty dotyczyło. Oczywiście może się zdarzyć, że będzie to ten sam rok. Takie rozwiązanie, zapisane w ustawie i wiążące organy podatkowe jest w pełni uzasadnione. Skarżąca pobierając w 1998 r. emeryturę w kwocie o 1.167,96 zł wyższą od należnej mogła tę kwotę dowolnie skonsumować. Obniżenie jej dochodów nastąpiło dopiero w momencie zwrotu tej kwoty.
Fakt, że Zofia Ż. otrzymała w roku 1997 emeryturę o 578,35 zł wyższą od należnej nie miał wpływu na wynik wysokości dochodu faktycznie osiągniętego w roku skoro kwotę tę zwróciła dopiero w 1998 r.; płatnik zmniejszył o tę sumę bieżące świadczenia z października.
Zasadnie zatem organ odwoławczy skorygował o kwotę faktycznego zwrotu dochód roku, w którym ten zwrot nastąpił czyli roku 1998.
ZUS prawidłowo pobrał zaliczki na podatek dochodowy od wypłaconych przez siebie świadczeń co wynikało ze znajdujących się w aktach informacji PIT-11. Natomiast opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegała suma roczna dochodów ze wszystkich źródeł. Nadpłata podatku, tj. różnica między podatkiem należnym od tej sumy dochodów, po uwzględnieniu wydatków remontowych, a zaliczkami pobranymi przez wszystkich płatników została skarżącej zwrócona. Nadpłata związana ze zwrotem emerytury wyliczona była przez Izbę Skarbową prawidłowo. Dochody uzyskane przez skarżącą w 1998 r. "mieściły się" w pierwszym przedziale skali podatkowej, czyli opodatkowane były stawką 19 procent. Zwrócona nadpłata 578,35 zł, w zaokrągleniu 578 zł x 19 procent = 109.82 zł, w zaokrągleniu 109,80 zł.
Wobec stwierdzenia, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o NSA, miał obowiązek orzec jak w wyroku.