Uzasadnienie
Dnia 13.2.1992 r. w trybie tzw. "wymiaru doraźnego" naliczona i pobrana została opłata skarbowa w kwocie 540 tys. zł od umowy najmu lokalu użytkowego zawartej między Kombinatem Budowlanym, a występującym pod firmą Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowo-Produkcyjne G. M. Wcześniej, od umowy najmu tego samego lokalu z 21.5.1990 r. uiszczona została opłata skarbowa w kwocie 73 tys. zł, a od aneksów od tej umowy z 15.5.1990 r. i z 5.2.1991 r. opłata w kwotach 8.600 zł i 39.500 zł. Dnia 25.9.1992 r. G. M. zwrócił się do Urzędu Skarbowego o zwrot uiszczonej opłaty, ponieważ według interpretacji Ministerstwa Finansów podanej w prasie, opłata skarbowa od umowy najmu lokalu na działalność gospodarczą nie obowiązuje.
W odpowiedzi na to żądanie Urząd Skarbowy wyjaśnił podatnikowi istotę postanowień art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy o opłacie skarbowej.
Po rozpoznaniu "odwołania" od wyjaśnienia Urzędu, w którym podatnik dopatrzył się cech decyzji odmawiającej mu zwrotu uiszczenia opłaty skarbowej, Izba Skarbowa decyzją z 21.1.1992 r. utrzymała tę ułomną decyzję Urzędu Skarbowego w mocy, ponieważ działalność polegająca na wynajmowaniu lokali nie należy do zakresu działalności zarobkowej Kombinatu Budowlanego. Nie może mieć zatem w sprawie zastosowania art. 3 ust. 1 pkt 5 ustawy o opłacie skarbowej. Skoro opłata skarbowa pobrana została zasadnie i we właściwej wysokości, to brak jest podstaw do jej zwrotu. Izba Skarbowa wykazała dlaczego - zgodnie z intencją podatnika - potraktowała informację Urzędu Skarbowego jak odmowną decyzję w sprawie zwrotu opłaty skarbowej.
W skardze na decyzję Izby Skarbowej, skierowanej do NSA G. M. domaga się uchylenia zaskarżonej decyzji jako naruszającej prawo i jego interes, nie wskazuje przy tym przepisów, które zostały naruszone. Stwierdzenie przez organ podatkowy, że Kombinat Budowlany nie trudni się wynajmowaniem lokali jest nieprawdziwe, gdyż Kombinat prowadzi szeroki zakres działalności gospodarczej w przedmiocie wynajmu lokali tak mieszkalnych, jak i usługowych. Lokal, którego sprawa dotyczy, był wynajmowany na działalność gospodarczą.
W odpowiedzi na skargę Naczelny Sąd Administracyjny zważył i stwierdził, co następuje:
Skarga na uwzględnienie nie zasługuje.
Umowy najmu i aneksy do takich umów podlegają opłacie skarbowej na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 lit. "b" i ust. 2 ustawy o opłacie skarbowej.
Nie podlegają opłacie jedynie te umowy, które zawierane są w wykonywaniu działalności usługowej w rozumieniu przepisów o podatku obrotowym /art. 3 ust. 1 pkt 5 lit. "b", a więc np. wynajmu pokoi hotelowych /dla hotelarza jest to działalność usługowa w rozumieniu przepisów o podatku obrotowym/, wynajmu samochodu przez przedsiębiorstwa typu rent a car, wynajmu sukni ślubnych, czy zastawy stołowej przez podmioty gospodarcze, do zakresu działalności których należą tego rodzaju usługi.
Zgodnie z art. 7 ust. 4 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych /t.j. Dz.U. 1991 nr 18 poz. 80 ze zm./, przedmiot działania przedsiębiorstwa określa akt o jego utworzeniu. Podjęcie nowej działalności, zgodnie z art. 55 ust. 3 ustawy, podlega ujawnieniu w rejestrze przedsiębiorstw państwowych.
Przed wydaniem decyzji odmawiającej G. M. zwrotu opłaty skarbowej organy podatkowe ustaliły jaką działalność wykonuje Kombinat Budowlany. Ani z pierwotnego, ani z rozszerzonego - w sposób wyżej wskazany zakresu działania, nie wynika, aby wynajem lokali wchodził w skład działalności statutowej /zarobkowej w rozumieniu przepisów o podatku obrotowym/ Kombinatu.
Zatem, skoro kolejne umowy najmu lokalu użytkowego były zawierane przez Kombinat z G. M. nie w ramach działalności zarobkowej /Kombinatu/, a na ogólnych zasadach przewidzianych w Kodeksie cywilnym /art. 659-692/, to podlegały one opłacie skarbowej na podstawie wskazanych wyżej przepisów. Opłata skarbowa każdorazowo wyliczana była prawidłowo.
Ponieważ w sprawie nie zachodzi żadna z okoliczności wymienionych w art. 13 ust. 1 pkt 3 ustawy o opłacie skarbowej, powodującym konieczność zwrotu opłaty, to decyzji Izby Skarbowej nie można postawić zarzutu naruszenia prawa, co mogłoby stanowić przesłankę do jej uchylenia /art. 196 par. 1 w zw. z art. 207 par. 2 pkt 1 i 3 Kpa/.
Dla porządku stwierdzić należy, że skarżący źle zrozumiał informację prasową dotyczącą niepobierania opłaty skarbowej od umów najmu, na którą powołał się we wniosku o zwrot uiszczonej opłaty. Z informacji tej wynika, tak jak to stanowią przepisy, że opłacie nie podlegają umowy najmu zawierane w wykonywaniu działalności zarobkowej w rozumieniu przepisów o podatku obrotowym dla wynajmującego /spółdzielni mieszkaniowej/. Bez znaczenia dla sprawy pozostaje fakt, że najemca /w rozpatrywanej sprawie G. M./ przeznacza wynajęty lokal na własną działalność gospodarczą.
Z przedstawionych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 207 par. 5 Kpa, skargę oddalił.