Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 20 czerwca 1991 r., III SA 348/91

Tezy

Użyte w par. 20 pkt 1 rozporządzenia Ministra Współpracy Gospodarczej z Zagranicą z dnia 22 sierpnia 1990 r. w sprawie dozoru i kontroli celnej oraz poboru opłat /Dz.U. nr 61 poz. 357/ sformułowanie "0,3 procent wartości celnej towaru za każdy dzień opóźnienia, nie mniej jednak niż 50 tys. zł." dotyczy stawki opłaty za każdy dzień nieterminowego dostarczenia towaru celnego do organu celnego, a nie łącznej sumy za cały okres opóźnienia.

Uzasadnienie

Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego "PZL Ś." złożyła skargę do NSA, wnosząc o uchylenie decyzji dyrektora UC w T. i utrzymującej ją w mocy, decyzji Prezesa GUC, wymierzających wytwórni dodatkową opłatę manipulacyjną w kwocie 1.600.000 zł za niedostarczenie w terminie /32 dni zwłoki/ towaru do organu Celnego wskazanego w postanowieniu o przekazaniu, celem dokonania odprawy celnej ostatecznej. Skarżący zarzucił, że organy celne błędnie interpretują par. 20 pkt 1 powołanego wyżej rozporządzenia, gdyż stawka opłaty, a nie każdego dnia i opłata w kwocie 50.000 zł powinna mieć zastosowanie wtedy, gdyby iloczyn wartość celna x liczba dni x 0,3 proc. był mniejszy od kwoty 50.000 zł. W tej sprawie wartość -celna towaru wynosiła 4.583.040 zł i opłata manipulacyjna winna wynosić 439.072 zł, a nie jak naliczył Urząd Celny 1.600.000 zł.

Sąd zauważył, że cytowane rozporządzenie wydane zostało w oparciu o delegację zawartą w ustawie prawo celne, która upoważniła ministra do określenia stawek opłat manipulacyjnych dodatkowych. Oznacza to, że użyte w par. 20 pkt 1 sformułowanie "0,3 proc. wartości celnej towaru za każdy dzień opóźnienia nie mniej jednak niż 50 tys. zł" dotyczy stawki opłaty za każdy dzień nieterminowego dostarczenia towaru celnego do organu celnego, a nie łącznej sumy za cały okres opóźnienia.