Wyrok WSA w Warszawie z 29 listopada 2004 r., III SA 3582/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 29 listopada 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi K. P. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie o podatek od towarów i usług

Skład

sędzia WSA Hanna Kamińska przewodniczący
asesor WSA Sylwester Golec
sędzia NSA Bogdan Lubiński sprawozdawca
Teresa Iwaćkowska protokolant

Sentencja

1. oddala skargę

Uzasadnienie

Z akt sprawy wynika, że Pani K. P. pismem z dnia 25.11.2002r. zażądała wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji Izby Skarbowej w R. z dnia [...].09.2002r. Nr [...]. Jako podstawę swojego wniosku podała toczące się przed Ministrem Finansów postępowanie o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Izby Skarbowej. W ocenie podatniczki w rozpatrywanej sprawie zachodzi uzasadnione prawdopodobieństwo, że wspomniana decyzja Izby Skarbowej dotknięta jest wadami wymienionymi w art. 247 § 1 pkt 2,3,6,7 ustawy Ordynacja podatkowa. Kolejną przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest słuszny interes strony motywowany jej trudną sytuacją.

Zdaniem strony Urząd Skarbowy wszczął bezpodstawnie postępowanie podatkowe w przedmiocie określenia zaległości podatkowej. Dodała, że decyzja ta grozi nieodwracalnymi dla podatniczki skutkami prowadzącymi do likwidacji przedsiębiorstwa. Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia z [...].11.2003r. Nr [...] Minister Finansów utrzymał swoje postanowienie z dnia [...].07.2003r. Nr [...], o odmowie wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji Izby Skarbowej w R. z dnia [...].09.2002r. Nr [...], którą to decyzją Izba Skarbowa uchyliła w całości decyzję [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...].05.2002r. [...] i określiła za miesiąc wrzesień 1997r.: kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług w wysokości 9.027,- zł; kwotę różnicy podatku od towarów i usług przypadającą do rozliczenia w następnym okresie w wysokości 1.274,- zł.

W uzasadnieniu postanowienia opisując dotychczasowy stan faktyczny sprawy stwierdził, że zgodnie z uregulowaniem zawartym w przepisach art. 252 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa właściwy w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji organ podatkowy wstrzymuje z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli zachodzi prawdopodobieństwo, że jest ona dotknięta jedną z kwalifikowanych wad wymienionych w art. 247 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Ocena tego prawdopodobieństwa, o którym mowa w art. 252 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, należy do właściwości organu podatkowego.

Złożenie wniosku o stwierdzenie nieważności nie musi automatycznie oznaczać prawdopodobieństwa stwierdzenia nieważności decyzji.

Instrument uregulowany w przepisie art. 252 ustawy Ordynacja podatkowa, żadną miarą nie może być wykorzystywany w celu kwestionowana samej zasadności decyzji, czy też trudności finansowych strony, gdyż ma na względzie, jedynie zbadanie czy decyzja ostateczna jest dotknięta jedną z wad stanowiących przesłankę stwierdzenia nieważności właściwą dla tego trybu postępowania. Dodał, iż kluczową sprawą jest, że Minister Finansów orzekając w pierwszej instancji w trybie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji, stwierdził, że stan faktyczny rozpatrywanej sprawy jednoznacznie wskazuje, że ostateczna decyzja Izby Skarbowej w R. nie zawiera wady obligującą organ nadzoru do stwierdzenia jej nieważności i decyzją z dnia [...].07.2003r. Nr [...], Minister Finansów odmówił stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej Izby Skarbowej w R. z dnia [...].09.2002r., co jest istotne w sprawie wniesionego zażalenia.

W złożonej skardze na wymienione postanowienie oraz decyzję Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2003r. Nr [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie o podatek od towarów i usług skarżąca wniosła o jego uchylenie. Ponieważ skarga dotyczyła ww. decyzji i postanowienia, a zarzuty i wnioski w niej zawarte zostały przedstawione w uzasadnieniu wyroku WSA także z dnia 29 listopada 2004r. Sygn. akt III SA 3581/03, Sąd odstąpił od ich przedstawienia w treści tego wyroku.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, co następuje.

Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Zaskarżone postanowienie, dotyczy wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji wymiarowej.

Z treści art. 252 § 1 Ordynacji podatkowej stanowiącego podstawę prawną tego postanowienia wynika, iż organ administracji ma obowiązek wstrzymać wykonanie decyzji, gdy zachodzi prawdopodobieństwo zaistnienia jednej z przesłanek pozytywnych stwierdzenia nieważności. Tak więc przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest samo przekonanie o istnieniu wad decyzji wskazanych w art. 247 cyt. ustawy.

Użyte w przepisie określenie "zachodzi prawdopodobieństwo" nie daje żadnych podstaw do wykazywania istnienia wad zawartych w art.247 § 1 ustawy. Udowodnienie istnienia ww. wad następuje bowiem w dalszej części postępowania prowadzonego w trybie tego przepisu.

Należy zauważyć, że ocena tego, czy zachodzi prawdopodobieństwo, że decyzja jest dotknięta jedną z wad powodujących jej nieważność, należy do organu podatkowego.

Zdaniem Sądu ocenie wyrażonej w zaskarżonym postanowieniu nie można zarzucić dowolności, czego wyrazem jest wyrok WSA Sygn. akt III SA 3582/0, w którym Sąd oddalił skargę na decyzję odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji wymiarowej.

Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.