Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 7 października 1985 r., III SA 37/85

Teza

1. Pojęcie masy własnej pojazdu nie zostało w rozporządzeniu Ministra Handlu Zagranicznego z dnia 18 marca 1983 r. w sprawie ceł i pozwoleń na towary przywożone i na towary wywożone w niehandlowym obrocie towarowym /Dz.U. nr 18 poz. 82/ zdefiniowane. Wskazano jedynie /par. 3 ust. 2/, że masę własną ustala się w oparciu o dokumenty pojazdu. Masa własna w rozumieniu rozporządzenia, to wielkość wpisana w stosownej rubryce dokumentu pojazdu określająca jego ciężar. O ile zapis ten /masa własna/ nie budzi zastrzeżeń, sposób ustalenia tej masy jest, z prawnego punktu widzenia, obojętny. Dopiero w sytuacji gdy wpisana w dokumencie masa własna budzi zastrzeżenia /np. w przypadku przerabiania cyfr, lub rażącej dysproporcji pomiędzy wpisaną masą własną a rzeczywistą masą własną/ lub gdy brak jest dokumentów pojazdu masę własną ustala się w oparciu o inne dowody /katalogi, informacje producenta, opinię biegłego itp./.
2. Tylko przy samochodach osobowych podstawą wymiaru cła jest MASA WŁASNA pojazdu, a jedynie w przypadku niemożności jej ustalenia bądź niekompletności /przy spełnieniu dodatkowych jeszcze warunków/ pojazdu jego masa ustalona przez zważenie wraz z odpowiednim wyposażeniem /par. 3 ust. 2 cyt. rozporządzenia/. Natomiast przy pojazdach "innych" podstawę tę stanowi zawsze MASA ustalona przez zważenie pojazdu łącznie z wyposażeniem, paliwem, płynami, zależnie od stanu, w jakim pojazd zgłoszono do odprawy celnej.