Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 6 maja 1998 r., III SA 381/97

Teza

Zasadą wynikającą z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ jest opodatkowanie sprzedaży stawką 22 procent.

Ciężar dowodu, że w kwocie ogólnej sprzedaży mieściły się także towary opodatkowane stawką 7 procent, spoczywa na podatniku.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie jest zasadna.

Zasadą wynikającą z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ jest opodatkowanie sprzedaży stawką 22 procent. Ciężar dowodu, że w kwocie ogólnej sprzedaży mieściły się także towary opodatkowane stawką 7 procent, spoczywa na podatniku. Z uwagi na specyfikę tych rozliczeń, sposób wykazania ilości towarów opodatkowanych niższą stawką, określiła wymieniona wyżej ustawa w art. 27 ust.

4. Jest bezsporne, ze spółka nie prowadziła ewidencji w wymaganej postaci.

Przybliżony sposób wyliczenia, proponowany przez stronę skarżącą, nie jest wystarczający. O jego zawodności świadczą różnice wskazane przez Izbę Skarbową w odpowiedzi na skargę. Ponadto, aby wyliczenia były precyzyjne, powinny opierać się na dokumentach źródłowych, a nie na średnich marżach i stosunku wartości całorocznego zakupu kawy oraz herbaty do ogólnej wartości sprzedaży.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że organy podatkowe nie naruszyły prawa, opodatkowując całą sprzedaż stawką 22 procent.

Z tych względów skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.