Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 26 maja 1998 r., III SA 416/97

Teza

Ekwiwalent otrzymany po przejściu na emeryturę za rezygnację z kwatery, której przydział nastąpił w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej nie jest świadczeniem rzeczowym w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./. Jest to świadczenie pieniężne z tytułu łączącego uprzednio emeryta stosunku służbowego, od którego pobiera się podatek w formie ryczałtu w wysokości 20 procent /art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych/.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z treścią art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA Sąd sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd uprawniony jest do badania, czy zaskarżona decyzja zgodna jest z prawem czy też nie.

W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja w ocenie Sądu odpowiada prawu.

Zgodnie z treścią art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych z wypłaconych emerytom lub rencistom świadczeń pieniężnych z tytułu łączącego ich uprzednio z zakładem pracy stosunku służbowego pobiera się podatek w formie ryczałtu w wysokości 20 procent.

W przedmiotowej sprawie Aleksander O. po przejściu na emeryturę otrzymał ekwiwalent za rezygnację z kwatery, której przydział nastąpił w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej. W związku z tym prawidłowo organy podatkowe obu instancji przyjęły, że wypłacony ekwiwalent jest świadczeniem pieniężnym z tytułu łączącego emeryta uprzednio stosunku służbowego.

W niniejszej sprawie oczywistym jest, że nie mógł mieć zastosowania przepis art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy albowiem ekwiwalent pieniężny nie jest świadczeniem rzeczowym.

Nie mógł mieć także zastosowania przepis par. 9 pkt 31 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 marca 1995 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 35 poz. 173 ze zm./. Przepis ten stanowił, że zwolnione były od podatku ekwiwalenty pieniężne otrzymywane przez emerytów i rencistów w zamian świadczeń rzeczowych przysługujących w związku z łączącym ich poprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym. Zawarte w tym przepisie sformułowanie "w zamian" świadczy o tym, że faktycznie przysługujące świadczenia rzeczowe nie zostały przekazane. W przedmiotowej sprawie przepis ten miałby zastosowanie, gdyby skarżącemu do czasu przejścia na emeryturę nie przydzielono kwatery i nie wypłacono ekwiwalentu. Skoro natomiast skarżący w okresie czynnej służby wojskowej otrzymał kwaterę stałą, w takiej sytuacji nie ma ekwiwalentu w zamian za świadczenia rzeczowe, a wyłącznie świadczenie pieniężne z tytułu rezygnacji z kwatery, a więc świadczenie pieniężne z tytułu łączącego uprzednio emeryta stosunku służbowego.

Fakt błędnego pouczenia skarżącego przez Izbę Skarbową pismem z dnia 11.07.1996 r. dla oceny prawnej zaskarżonej decyzji nie może mieć znaczenia. Powyższa okoliczność może być ewentualnie argumentem w innym postępowaniu.

Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Sąd orzekł jak w sentencji.