Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 5 października 1990 r., sygn. akt III SA 454/90

Sentencja

  1. oddala skargę w przedmiocie nadpłaty cła.

Uzasadnienie

Alina F. sprowadziła do Sz. 98 dywanów z tworzyw syntetycznych. Były bardzo ładne i wyglądały "jak prawdziwe". W czasie odprawy celnej zostały one zakwalifikowane do pozycji 5702.42 taryfy celnej importowej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1989 r. w sprawie cel na towary przywożone z zagranicy /Dz.U. nr 75 poz. 448/. Stawka celna w tym przypadku wynosiła 35 proc. wartości towaru.

Alina F. nie zgodziła się z decyzją zawartą w dowodzie odprawy celnej przywozowej w Urzędzie Celnym w Sz. Napisała odwołanie i zarzuciła w nim, że zastosowano bledną taryfikację sprowadzonych przez nią dywanów. Zamiast stawki 35 proc. powinna być przyjęta stawka - 20 proc., gdyż dywany należało zaliczyć do pozycji 5703.20.

Alina F. domagała się więc zwrotu nadpłaconego cła wraz z odsetkami.

Prezes Głównego Urzędu Ceł utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, powołując się w uzasadnieniu na wyjaśnienia funkcjonariusza, który dokonał odprawy celnej. Wynikało z nich, że dywany są z tworzyw sztucznych /100 proc. polipropylenu/ strzyżone, a nie pluszowe, konfekcjonowane i odpowiadają dywanom typu "Wilton". Zgodnie z wyjaśnieniami do pozycji 5702.42 taryfy celnej importowej /zawartymi w zbiorze wyjaśnień do taryfy celnej importowej/, dywany te powinny być zakwalifikowane właśnie do tej pozycji /jako pozostałe dywany z chemicznych materiałów włókienniczych/ ze stawką 35 proc. Natomiast do pozycji 5703.20 /czyli do tej, do której chciałaby zakwalifikować dywany Alina F./ zaliczone zostały dywany z nylonu lub innych poliamidów.

Alina F. wniosła skargę do NSA. W uzasadnieniu twierdziła, że takie same dywany otrzymywała kilkakrotnie i stosowano do nich 20 proc. stawkę celną. W dodatku przy przekraczaniu granicy w Sz. poinformowano ją; że dywany, które zamierza przywieść zostaną zakwalifikowane do poz. 5703.20 taryfy /czyli otrzymają stawkę celną 20 proc./. Argumentowała też, że sporne dywany na granicy nie były badane.

Prezes Głównego Urzędu Ceł wnosił o oddalenie skargi. Dodatkowo wyjaśnił, że podpozycja 5702.42 w poz. 5702 taryfy została błędnie przetłumaczona z języka angielskiego, co zostało zauważone dopiero po wydrukowaniu erraty. Oficjalna zmiana zostanie wprowadzona dopiero w następnym wydaniu taryfy.

Badając sprawę Naczelny Sąd Administracyjny wziął pod uwagę, że zgodnie z brzmieniem poz. 5702 taryfy celnej przywozowej, obejmuje ona dywany i inne wykładziny podłogowe, tkane, nie pluszowe, nie flokowane, nawet konfekcjonowane włącznie z ręcznie tkanymi kilimami. Natomiast poz. 5703 dotyczy dywanów i pozostałych wykładzin podłogowych pluszowych nawet konfekcjonowanych. Z metek dywanów wynika, że zostały one w 100 proc. zrobione z polipropylenu, a nie z poliamidów /nylon, stylon itd./. Nie wynika z niej, aby to były dywany pluszowe. Na metce napisano, że były to dywany strzyżone z krótką okrywą włosową /w odróżnieniu od pluszu/.

NSA uznał, że Alina F. nie wykazała, że do sprowadzonych przez nią dywanów organy celne zastosowały błędną taryfikację. Zaskarżona decyzja nie naruszyła więc prawa. Dlatego NSA oddalił skargę Aliny F. /stosownie do art. 207 par. 5 Kpa/.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.