Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 18 stycznia 2002 r. Minister Finansów na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa oraz art. 92 pkt 9 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o firmach publicznych /Dz.U. nr 155 poz. 1014 ze zm./ utrzymał w mocy decyzję Wojewody M. z dnia 2 października 2001 r. nakazująca Gminie Miasta K. zwrot do budżetu państwa dotacji celowej wraz z odsetkami.
W uzasadnieniu decyzji Minister Finansów stwierdził, iż z przyznanej przez Wojewodę Gminie Miasta K., będącej organem założycielskim Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "N." w K., dotacji celowej na program działań osłonowych i restrukturyzację zatrudnienia w SP 202 w latach 1999 i 2000 Gmina wykorzystała część dotacji po terminie. I tak, z dotacji na rok 1999 r. Gmina wypłaciła kwotę 5.275,54 zł w marcu i kwietniu 2000 r. zamiast do 31 grudnia 1999 r., natomiast z dotacji na rok 2000 wypłaciła kwotę 364.071,60 zł w styczniu 2000 r.
W związku z czym naruszono postanowienia art. 92 pkt 9 i art. 102 ust. 1 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych. Konsekwencją naruszenia zasady zawartej w powołanych przepisach jest obowiązek zwrotu niewykorzystanej części dotacji.
W skardze Gmina wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wojewody z powodu naruszenia prawa materialnego polegającego na błędnej interpretacji przepisów art. 92 pkt 9 i art. 93 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych. W uzasadnieniu Gmina stwierdza, że nie kwestionuje, iż z dotacji celowej otrzymanej w 2000 r. wypłaciła kwotę 171.682,90 zł nienależnie jako odprawy i odszkodowanie zwalnianym pracownikom za skrócony okres wypowiedzenia, gdy faktycznie pracownikom takie świadczenie nie przysługiwało. Natomiast do pozostałej dochodzonej kwoty wyjaśnia, iż cel dotacji został spełniony, gdyż otrzymane w 1999 i 2000 r. środki zostały wypłacone zwalnianym pracownikom.
Nieznaczne przekroczenie terminu fizycznej wypłaty do rąk pracownikom nastąpiło bez winy Gminy.
Podkreśla, że zwrotowi podlegają dotacje wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem lub w pobrane w nadmiernej wysokości /art. 93 ustawy o finansach publicznych/. W przedmiotowej sprawie dotacje wykorzystano prawidłowo i celowo.
W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest oczywiście bezzasadna.
Poza sporem jest fakt, iż Gmina Miasta K. jako organ założycielski Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej "N." w K. otrzymała z rezerwy budżetu państwa dotację celową na program działań osłonowych i restrukturyzację zatrudnienia w SP 202 "N." w latach 1999 i 2000 r.
Zgodnie z zasadami gospodarki finansowej, dotacje celowe przyznane jednostkom Samorządu terytorialnego na realizację zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych ustawami, nie wykorzystane w danym roku, podlegają zwrotowi do budżetu państwa w części, w jakiej zadanie nie zostało wykonane /art. 92 pkt 9 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych - Dz.U. nr 155 poz. 1014 ze zm./. Przyznane Gminie Miasta K. przedmiotowe środki Gmina winna wykorzystać do końca r. budżetowego, czyli odpowiednio przyznane w 1999 r. do końca tego roku, zaś przyznane w 2000 r. do końca 2000 r. /art. 102 cyt. ustawy/.
Wobec tego, że część odpraw i odszkodowań ze środków otrzymanych w 1999 r. Gmina wypłaciła w marcu i kwietniu 2000 r., zaś z otrzymanych w 2000 r. wypłaciła w styczniu 2001 r., kwoty wypłacone po terminie podlegają zwrotowi do budżetu państwa.
Bez znaczenia w sprawie jest przyczyna uchybienia terminowi do wykorzystania dotacji celowej w danym roku. Również nie ma znaczenia fakt, że w rzeczywistości środki otrzymane z budżetu państwa zostały wykorzystane na realizację ustalonego umownie celu. Istotę rozstrzygnięcia sprowadza się do jednoznacznego stwierdzenia, iż Gmina nie wykorzystała w całości przyznanych jej środków dotacji celowej w danym r. i do konkluzji wynikającej z jednoznacznego przepisu art. 92 ust. 9 cyt. ustawy, że niewykorzystane w danym r. dotacje celowe podlegają zwrotowi do budżetu państwa w części, w jakiej zadanie nie zostało wykonane.
W związku z tym, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w sentencji.