Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą) z 31 marca 1999 r., III SA 5100/98

Tezy

Po zmianie ustawą z dnia 2 lutego 1996 r - o zmianie ustawy - kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. nr 24 poz. 110/ dodatkowe dni wolne od pracy, w tym soboty, nie są - w rozumieniu art. 57 par. 4 Kpa w związku z art. 59 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ - dniami uznanymi ustawowo za wolne od pracy.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę wnosi się do Sądu w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. W rozpatrywanej sprawie postanowienie Izby Skarbowej z dnia 22 stycznia 1998 r zostało stronie doręczone w dniu 5 lutego 1998 r., o czym świadczy stempel zamieszczony na potwierdzeniu odbioru. Termin więc do wniesienia skargi upłynął w dniu 7 marca 1998 r., który przypadał w sobotę. Skarga zaś została nadana na poczcie w dniu 9 marca 1998 r. - świadczy o tym stempel zamieszczony na kopercie. Po zmianie ustawą z dnia 2 lutego 1996 r - o zmianie ustawy - kodeks pracy oraz o zmianie niektórych ustaw /Dz.U. nr 24 poz. 110/ dodatkowe dni wolne od pracy, w tym soboty nie są w rozumieniu art. 57 par. 4 Kpa w związku z art. 59 ustawy o NSA dniami uznanymi ustawowo za wolne od pracy. Stanowisko powyższe jest zgodne z poglądem wyrażonym przez Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 28 listopada 1997 r. CZ 144/97. Dniem ustawowo wolnym od pracy nie była więc także sobota 7 marca 1998 r., kiedy to upłynął termin do wniesienia skargi. W tej sytuacji nie zachodziła przyczyna uzasadniająca przesunięcie upływu tego terminu na dzień następny /art. 57 par. 4 Kpa/.

W tej sytuacji skarga stosownie do art. 27 ust. 2 ustawy o NSA podlegała odrzuceniu.