Decyzja o rozłożeniu podatku na raty, wydana bez wniosku podatnika, podlega stwierdzeniu nieważności jako wydana bez podstawy prawnej /art. 22 ust. 1 z dnia 19 grudnia 1990 r. o zobowiązaniach podatkowych - Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./.
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
Skarga jest zasadna.
Art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /t.j. Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ stanowi, iż na wniosek podatnika płatność podatku może być rozłożona na raty. Wniosek podatnika jest zatem warunkiem orzekania o uldze płatniczej w postaci rat.
Skoro zaskarżoną decyzję Izba Skarbowa utrzymała w mocy, jako zgodną z prawem, decyzję Urzędu Skarbowego w A. który orzekł o rozłożeniu na raty należnego od MPWiK sp. z o.o. w C. podatku dochodowego od osób prawnych za 1993 r., wraz z odsetkami, z urzędu to decyzja ta wydana została z rażącym naruszeniem wskazanego przepisu i jako taka musiała zostać wyeliminowana z obrotu prawnego.
Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.