Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 6 października 1998 r., III SA 558/97

Teza

Sformułowanie "pod budowę" zawarte w art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "a" ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ w odniesieniu do gruntu należy rozumieć w ten sposób, że chodzi o grunt, na którym ma być wzniesiony budynek, a nie o grunt, na którym taki budynek już został wzniesiony.

Uzasadnienie

Aktami notarialnymi z dnia 3 czerwca 1996 r. i 5 lipca 1996 r. nabył zabudowaną domem mieszkalnym nieruchomość o powierzchni 1.028 m2. W zeznaniu o wysokości dochodu osiągniętego przez podatnika w 1996 r. R.W. odliczył od dochodu m.in. kwotę 30.642,00 tytułem wydatków poniesionych na zakup gruntu pod budowę budynku mieszkalnego. Urząd Skarbowy w P. decyzją z dnia 17 lutego 1997 r. wydaną na podstawie art. 45 ust. 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./ i art. 104 Kpa skorygował wyliczony przez podatnika podatek przez nie uwzględnienie odliczenia z tytułu zakupu gruntu /art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "a", gdyż na działce znajduje się lokal mieszkalny. W odwołaniu od tej decyzji skarżący podał, że nabył działkę w P. zabudowaną budynkiem z lat trzydziestych przeznaczoną oryginalnie na cele letniskowe z zamiarem rozebrania lub adaptacji do nowej zabudowy tego budynku i postawienia nowego budynku. Odwołujący wyraził też pogląd, że w razie zakupu działki budowlanej do uzyskania odliczenia wystarcza intencja budowy i możliwość jej przeprowadzenia; w niniejszej sprawie nawet w przypadku pozostawienia w zmienionej funkcji istniejącego budynku pozostaje jeszcze blisko 1.000 m2 działki, a więc wielokrotność przewidzianej w ustawie, jako minimalnej wielkości 350 m2. Izba Skarbowa w W. decyzją z dnia 3 kwietnia 1997 r. (...) utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję, gdyż stosownie do art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "a" i ust. 2 ustawy odliczeniu podlega zakup gruntu pod budowę, czyli gruntu nie zabudowanego. W skardze na tę decyzję wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego R. W. wniósł o uznanie jej za niezgodną z prawem i uchylenie.

W uzasadnieniu ponowiono argumentację z odwołania i dodatkowo wyrażono pogląd, że gdyby intencja ustawodawcy była taka jak to podano zaskarżonej decyzji, to w ustawie znalazłoby się określenie co należy rozumieć przez grunt zabudowany, do jakiego procentu zabudowy działki lub wykończenia wcześniejszej inwestycji, powierzchni mieszkalnej, stanu technicznego czy przeznaczenia. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie ponawiając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Na wstępie należało przypomnieć, że ulgi i zwolnienia podatkowe są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania. W związku z powyższym przepisy wprowadzające takie ulgi /zwolnienia/ muszą być interpretowane w sposób ścisły tj. nie mogą być interpretowane z zastosowaniem wykładni rozszerzającej albo ścieśniającej. Sąd administracyjny rozpatrywał już sprawy podobne do niniejszej, na tle wykładni art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "a" ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności Sąd w wyroku z dnia 26 kwietnia 1995 r. III SA 974/94 /ONSA 1996 Nr 2 poz. 85/ wyraził pogląd, że sformułowanie "pod budowę" zawarte w art. 26 ust. 1 pkt 5 lit. "a" powołanej ustawy w odniesieniu do gruntu należy rozumieć w ten sposób, że chodzi o grunt, na którym ma być wzniesiony budynek, a nie o grunt, na którym taki budynek już został wzniesiony. Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela przytoczony pogląd.

Z tych względów stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368/ orzeczono, jak w sentencji.