Wyrok WSA w Warszawie z 17 czerwca 2004 r., III SA 592/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 7 czerwca 2004r

Sprawa

sprawy ze skargi W. D. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2003 nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu podatku od towarów i usług oddala skargę

Skład

Przewodniczący Sędzia (del.) NSA Jerzy Rypina, Sędzia NSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Asesor sądowy WSA Jolanta Sokołowska
Alojzy Skrodzki protokolant

Uzasadnienie

IIISA 592/03

Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. Izba Skarbowa w W. utrzymała w mocy decyzję [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] listopada 2002r., nr [...] w sprawie odmowy zwrotu podatku od towarów i usług od importu towaru.

Drugi Urząd Skarbowy W. odmówił skarżącemu zwrotu podatku od towarów i usług w wysokości 621,90zł od importu towaru w postaci zestawu komputerowego. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż 6 maja 2002 r. zestaw komputerowy został zgłoszony przez Pana W. D. do procedury dopuszczenia do obrotu. W tym samym dniu Urząd Celny - Port Lotniczy w W. wystawił dokument potwierdzający dokonanie zgłoszenia celnego oraz wymierzył i pobrał ciążące na towarze należności w podatku od towarów i usług w wysokości 621,90 zł. Zdaniem Urzędu Skarbowego mimo potwierdzonego przez Urząd Celny wywozu z Polski zestawu komputerowego w dniu 27 lipca 2002 r. brak było podstaw prawnych do zwolnienia od podatku od towarów i usług importowanego towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym i brak było podstaw do zwrotu pobranego podatku od towarów i usług.

Od decyzji Urzędu Skarbowego Pełnomocnik Strony wniósł odwołanie, w którym zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 190137 § 1 Kodeksu Celnego oraz art. 15, art. 20 ust 2 Prawo Celne, a także naruszenie art. 2 ust 1 i ust 2, art. 7 ust 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W uzasadnieniu odwołania Pełnomocnik stwierdził, że przywieziony do Polski komputer stanowił rzecz osobistego użytku i po dwóch miesiącach został wywieziony z kraju wobec czego przywóz ten nie stanowił importu towarów. Mając na uwadze powyższe Pełnomocnik wniósł o zwolnienie od cła i o zwrot pobranego podatku od towarów i usług.

Izba Skarbowa w W. po rozpatrzeniu zgromadzonego materiału nie znalazła podstaw do uwzględnienia zarzutów przedstawionych przez Stronę w odwołaniu i zaskarżoną decyzja utrzymała w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Na decyzję Izby Skarbowej pełnomocnik Strony wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której zarzucił decyzjom organów podatkowych

• naruszenie art. 2 ust 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym poprzez błędne uznanie, iż przywóz przez podróżnego zestawu komputerowego na czas określony, na terytorium Polski stanowi import towaru,
• naruszenie art. 2 ust 1 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, który stanowi, że opodatkowaniu podlega sprzedaż towarów na terytorium Polski. W niniejszej sprawie, w ocenie skarżącego, nie miała miejsca sprzedaż towaru, gdyż zestaw komputerowy został przywieziony do Polski jedynie na określony czas,
• naruszenie art. 3 ust 3 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym poprzez uznanie, że do czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy nie stosuje się przepisów ustawy w stosunku do mienia osobistego użytku,
• naruszenie art. 7, art.8, art.

9. art. 11 oraz art. 156 ust 1 pkt. 2 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nie ustosunkowanie się do stwierdzeń i dowodów Strony podnoszonych w toku postępowania,

• naruszenie art. 2 i 32 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej poprzez dyskryminację osoby przyjeżdżającej na urlop do Polski. W uzasadnieniu skargi Pełnomocnik stwierdził, że przywieziony do Polski komputer stanowił rzecz osobistego użytku i po dwóch miesiącach został wywieziony z kraju wobec czego przywóz ten nie stanowił importu towarów, a pobranie cła i podatku od towarów i usług było nienależne.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa podtrzymała swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Przedmiotowa sprawa została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Przepis ten stanowi, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji bądź aktów sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Sąd - oceniając legalność zaskarżonych orzeczeń - zgodnie z art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270)- (zwanej dalej p.p.s.a.) -uwzględnia skargę na decyzję i uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

2. naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
3. inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Sąd stwierdza, iż w przedmiotowej sprawie organy podatkowe nie naruszyły zarówno prawa materialnego jak i procesowego, które mogłyby skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji.

Dodać należy, że w niniejszej sprawie Sąd bada wyłącznie zgodność z prawem zaskarżonej decyzji Izby Skarbowej w W. nr [...] z dnia [...] lutego 2003 r. i poprzedzającej ją decyzji [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] listopada 2002r., nr [...] w sprawie odmowy zwrotu podatku od towarów i usług od importu towaru. Nie jest natomiast przedmiotem rozpoznania prawidłowość zastosowanych przez organy celne procedur celnych.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w brzmieniu obowiązującym w 2002r. (Dz.U Nr 11, poz. 50 ze zm.) zwalnia się od podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego:

"(...) 4) import towarów zwolnionych od cła na podstawie art. 1904-1906, art. 1908, art. 1909 z wyłączeniem towarów, które zostały przywiezione w drodze zamówienia wysyłkowego, art. 19010-19014, art. 19016-19021, art. 19022 – w zakresie towarów sprowadzanych przez osoby wymienione w § 1 pkt 2, art. 19023-19041 Kodeksu celnego, 4a) import towarów objętych procedurą uszlachetniania czynnego w systemie zawieszeń w rozumieniu przepisów Kodeksu celnego, z wyjątkiem wyrobów akcyzowych wymienionych w poz. 13-15, 17 i 19 załącznika nr 6, 4b) import towarów objętych procedurą odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od cła, (...).

Żadna z tych okoliczności nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie.

Jak wynika z akt sprawy Strona przywożąc w dniu 6 maja 2002 r. zestaw komputerowy na polski obszar celny zastrzegła, iż służyć on będzie do jej osobistego użytku. Jednakże faktem jest, że zestaw komputerowy nie był w Urzędzie Celnym Port Lotniczy w W. przedmiotem odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od cła — co stanowiłoby podstawę do zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 7 ust 1 pkt. 4b) ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11 poz. 53 z póź zm.).

W niniejszej sprawie towar został objęty procedurą dopuszczenia do obrotu z zastosowaniem obniżonej stawki cła w wysokości 0%, czego potwierdzeniem jest dokument potwierdzający dokonanie zgłoszenia celnego z dnia 6 maja 2002 r.

Skład orzekający zważył również, iż organ podatkowy nie ocenia samodzielnie czy zachodzi przypadek zwolnienia z należności celnych. Organ podatkowy przyjmuje ustalenia organów celnych i jest nimi związany. Toteż bez skutecznego wzruszenia przez Skarżącego wydanych przez organy celne aktów i zastosowanych procedur (np. poprzez wykazanie, że zamiarem strony było dokonanie odprawy czasowej), organy podatkowe nie mogły wydać innych decyzji. Dopiero doprowadzenie do zmian w zakresie postępowania celnego może być podstawą do ewentualnego wznowienia postępowania podatkowego w przedmiotowej sprawie.

Zgodnie z art. 2 ust 2 oraz art. 4 pkt.

3. ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega między innymi import towarów. Importem towarów jest, zgodnie z definicja zawartą w ustawie o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, przywóz towarów na polski obszar celny. Zgodnie z art. 5 ust 1 pkt. 3 podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie odrębnych przepisów towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone w całości lub w części albo zastosowano obniżoną lub zerową stawkę celną.

W rozpoznawanej sprawie do zwrotu podatku nie znajdował zastosowania także art. 21 a w/w ustawy.

W świetle takiego stanu prawnego organ podatkowy nie mógł dokonać zwrotu spornej kwoty podatku od towarów i usług.

Stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270), orzekł jak w sentencji.