Uzasadnienie
M. C., O. C. M. S.C. pismem z dnia 28 kwietnia 2004 r. cofnęli skargi na decyzję Izby Skarbowej w W. a dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...], Nr [...], Nr [...]oraz decyzji z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...]w przedmiocie określenia warunków restrukturyzacji zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług, ze względu na otrzymaną od właściwego Urzędu Skarbowego propozycję załatwienia sprawy we własnym zakresie.
Po rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje,
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając powyższy stan prawny na uwadze, należy stwierdzić, iż aby uznać za skuteczne cofnięcie skarg przez skarżących należało zbadać, czy w przedmiotowych sprawach nie występują negatywne przesłanki określone w powołanym wyżej przepisie art. 60 ustawy.
W ocenie Sądu, wycofanie skarg przez strony skarżące nie zmierza do obejścia prawa, ani też nie spowoduje utrzymania w mocy aktów dotkniętych wadą nieważności.
Ze względu na to, iż skarżący skutecznie cofnęli skargi, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ww. ustawy – postępowania sądowe wszczęte wniesieniem skarg podlegają umorzeniu jako bezprzedmiotowe.
Jednocześnie skarżącym zgodnie z art. 232 § 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy zwrócono połowę wniesionego wpisu od skarg.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 232 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.