Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 16 maja 1997 r., III SA 63/96

Teza

Osoby pozostające w konkubinacie nie mogą korzystać z możliwości łącznego opodatkowania dochodów. Nie tylko bowiem nie są małżonkami, ale również nie istnieje między nimi wspólność majątkowa, jak tego wymaga art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. nr 80 poz. 350 ze zm./.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest bezzasadna. Zasadą jest odrębne opodatkowanie każdego z małżonków. Opodatkowanie łączne zaś, według zasad przewidzianych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /Dz.U. 1993 nr 90 poz. 416 ze zm./, uwarunkowane jest kilkoma przesłankami, a w tym m.in. istnieniem wspólności majątkowej pomiędzy małżonkami w rozumieniu Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Wyłączenie bądź ustanie wspólności ustawowej uniemożliwia łączne opodatkowanie dochodów. W świetle takiej nie budzącej wątpliwości treści art. 6 ust. 2 omawianej ustawy oczywiste jest, że osoby pozostające w konkubinacie nie mogą korzystać z możliwości łącznego opodatkowania dochodów. Nie tylko bowiem nie są małżonkami, ale również nie istnieje między nimi wspólność majątkowa, jak tego wymaga art. 6 ust. 2 ustawy.

Wobec niespornego stanu faktycznego sprawy oraz przedstawionego stanu prawnego - zarzuty skargi nie mogą być uznane za zasadne.

W tym stanie rzeczy uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa - skargę należało oddalić na mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.