Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 9 października 2002 r., III SA 653/01

Sprawa

sprawy ze skargi Nadleśnictwo J. na decyzję Izby Skarbowej w O. z dnia 2 lutego 2001 r. (...) w przedmiocie zwrotu nadpłaty podatku od towarów i usług - oddala skargę.

Teza

Decyzja organu celnego dokonującego kwalifikacji importowanego towaru według kodu PCN ma wiążący charakter dla organów podatkowych.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Decyzją z dnia 2.02.2001 r. Izba Skarbowa w O., po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Urzędu Skarbowego w Sz., którą odmówiono stwierdzenie nadpłaty podatku od towarów i usług od sprowadzonej z zagranicy szafy susząco-łuszczącej, utrzymała w mocy decyzję organu I instancji. Jak wynika z uzasadnienia powyższej decyzji pełnomocnik Nadleśnictwa J. zwrócił się do Urzędu Skarbowego w Sz. z wnioskiem z dnia 10.04.2000 r. o zwrot kwoty 41.400 zł tytułem nadpłaty podatku od towarów i usług uiszczonego według stawki 22 procent za zakup importowanego urządzenia do wyłuszczania nasion. W uzasadnieniu stwierdził on, że Urząd celny sprowadzone z zagranicy urządzenie powinien zakwalifikować zgodnie z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 1995 r. w sprawie wykazu towarów dla celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie /Dz.U. nr 154 poz. 798 ze zm./ jako urządzenie do leśnictwa według kodu PCN 8436 80 10 0, które opodatkowane jest według 7 procent stawki podatku.

W toku przeprowadzonego postępowania podatkowego organ I instancji decyzją z dnia 16 czerwca 2000 r. odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku od towarów i usług od sprowadzonego urządzenia. Swoje stanowisko umotywował tym, iż Dyrektor Urzędu Celnego w O. decyzją z dnia 31 maja 2000 r. uznał zgłoszenie celne (...) z dnia 22 grudnia 1999 r. za prawidłowe. Oznacza to jego zdaniem, że urządzenie do pozyskiwania nasion z szyszek zostało właściwie zakwalifikowane do kodu PCN 8419 39 00 0 i podlega opodatkowaniu według 22 procent stawki podatku od towarów i usług.

W odwołaniu wniesionym od decyzji organu I instancji strona zarzuciła tej decyzji naruszenie przepisów kompetencyjnych, polegające na uznaniu przez ten organ, iż określenie wysokości podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości należy do Urzędu Celnego a nie Urzędu Skarbowego, a także naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 18 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym i rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 1995 r. w sprawie wykazu towarów dla celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie.

Izba Skarbowa W O. rozpatrując odwołanie, nie znalazła podstaw do uwzględnienia odwołania stwierdzając, iż stosownie do art. 73 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. nr 137 poz. 926 ze zm./ wysokość nadpłaty określana jest przez organ podatkowy. Jednakże do wyliczenia podatku od towarów i usług z tytułu przewozu towaru na polski obszar celny we właściwej wysokości, będącego podstawą do określenia ewentualnej nadpłaty, organ podatkowy musi dysponować ostateczną decyzją organu celnego rozstrzygającą o taryfikacji importowanego towaru m.in. poprzez określenie właściwego kodu PCN oraz wymiarze należności celnych. Wobec powyższego, postanowieniem z dnia 2 lutego 2001 r., (...) Izba Skarbowa podjęła z urzędu zawieszone postępowanie.

Natomiast z decyzji organów celnych wynika, że sprowadzone z zagranicy urządzenie do pozyskiwania nasion z szyszek zostało prawidłowo zaklasyfikowane do kodu PCN 8419 39 00 0. Mając na uwadze dokonane rozstrzygnięcie kwestii taryfikacji ww. urządzenia Izba stwierdziła, że towary o kodzie PCN 8419 39 00 0 nie zostały wyszczególnione w Załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 1995 r. w sprawie wykazu towarów dla celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie /Dz.U. nr 154 poz. 798 ze zm./, stanowiącym wykaz towarów, których przywóz z zagranicy jest objęty stawką podatku w wysokości 7 procent. Nie zostały one również ujęte w załączniku nr 3 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 15 grudnia 1997 r. w sprawie wykonania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym /Dz.U. nr 156 poz. 1024 ze zm./. Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia nadpłaty podatku od towarów i usług w wysokości 41.400 zł oraz należnych odsetek. Prawidłowa jest tym samym decyzja organu podatkowego I instancji.

Na powyższą decyzję Nadleśnictwo J. wniosło skargę do NSA w Warszawie żądając uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji I instancji. Skarga zarzuca obu decyzjom naruszenie art. 79 par. 1 Ordynacji podatkowej w ten sposób, iż organy podatkowe uznały, że określenie wysokości podatku od towarów i usług za importowany towar, w prawidłowej wysokości, należy do Urzędu Celnego, a nie Urzędu Skarbowego. Jednocześnie strona skarżąca zarzuciła zaskarżonym decyzjom organów obu instancji, iż rozstrzygnięcia merytoryczne tam zawarte naruszają prawo materialne przez niezastosowanie art. 18 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz odpowiedniej pozycji w wykazie towarów zawartym w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 1995 r. w sprawie wzoru towarów dla celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie /Dz.U. nr 154 poz. 798 ze zm./.

Zdaniem skarżącego na podstawie art. 18 ust. 2 powołanej wyżej ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym i pozycji 3, SWW082, załącznika nr 3 do tej ustawy zakupione urządzenie powinno być obciążone stawką w wysokości 7 procent a nie stawką 22 procent. Skarżący zarzuca zatem urzędowi celnemu oraz Urzędowi Skarbowemu błędną kwalifikację sprowadzonego z zagranicy towaru. W związku z tym, zdaniem skarżącego, analogiczne towary importowane i towary w obrocie krajowym objęte są różnymi, a nie takimi samymi stawkami podatku od towarów i usług.

W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa w O. wniosła o jej oddalenie. Zarzuty tam zawarte uznała ona za nieuzasadnione i podtrzymała swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji wraz z przytoczoną tam argumentacją. Rozpatrując sprawę Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem, w myśl art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, stwierdzić należy, że wbrew zarzutom skargi decyzja ta nie narusza ani przepisów prawa materialnego ani przepisów postępowania. Skarga nie zasługuje zatem na uwzględnienie.

W analizowanej sprawie strona skarżąca kwestionuje prawidłowość obliczenia podatku od towarów i usług z tytułu importu szafy do wyłuszczania nasion z szyszek. Jej zdaniem wadliwie zastosowano do zaimportowanego towaru stawkę 22 procent zamiast 7 procent. Sytuację taka regulują przepisy art. 11 lit. "b" powoływanej wyżej ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W przypadku bowiem, kiedy podatnik kwestionuje obliczenie podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów lub istnienie w ogóle obowiązku podatkowego, wówczas podatnik ma prawo w terminie miesiąca od dnia pobrania tego podatku przez organ celny wystąpić do organu podatkowego właściwego dla podatnika z żądaniem wydania decyzji w sprawie sprostowania obliczenia tego podatku lub uznania nieistnienia obowiązku podatkowego oraz w sprawie zwrotu niesłusznie pobranej kwoty. Przepisy te określają zatem tryb i sposoby obrony podatnika, gdy podatek od towarów i usług obliczony jest nie przez organ podatkowy, lecz przez organ celny. Złożenie w terminie powyższego wniosku wszczyna postępowanie podatkowe przed właściwym organem podatkowym. Do treści tak złożonego wniosku obowiązany jest ustosunkować się organ podatkowy wydając decyzję. Strona, zdaniem Sądu, złożyła wniosek w zakreślonym terminie. W związku z tym na organie podatkowym ciążył obowiązek zbadania stanu faktycznego sprawy oraz określenia wysokości podatku od towarów i usług poprzez rozstrzygnięcie merytoryczne w oparciu o przepisy obowiązującego w tym zakresie prawa podatkowego.

Natomiast na tle stanu faktycznego badanej sprawy pojawia się problem charakteru prawnego decyzji organów celnych dokonujących kwalifikacji importowanego towaru według kodu PCN, a zwłaszcza jej prawno-podatkowych skutków. Decyzja organu celnego, o której mowa wyżej, ma w ocenie Sądu charakter wiążący dla organów podatkowych. Opiera się ona na podstawach, jakie stwarzają dla tego rodzaju decyzji normy materialnego prawa podatkowego, a mianowicie ujęte w przepisach art. 2 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydanego na podstawie art. 54 ust. 2 tejże ustawy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 stycznia 1995 r. w sprawie wykazu towarów i usług dla celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie /Dz.U. nr 3 poz. 14/. W myśl par. 1 tego rozporządzenia dla celów poboru podatku od towarów i usług w imporcie określono wykaz towarów wymienionych w załącznikach nr 1 i 3-6 do ustawy o podatku od towarów i usług w układzie odpowiadającym Polskiej Scalonej Nomenklaturze Towarowej Handlu Zagranicznego PCN, w brzmieniu ustalonym w załącznikach w 1-5 do powołanego wyżej rozporządzenia. Organ podatkowy związany jest zatem tą klasyfikacją oraz decyzją w sprawie klasyfikacji towarów importowanych, której dokonał organ celny.

Zgodzić się w związku z tym należy z poglądem Izby Skarbowej w O. wyrażonym w zaskarżonej decyzji, iż do obliczenia podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów organ podatkowy musi dysponować decyzją organu celnego rozstrzygającą o tzw. taryfikacji importowanego towaru poprzez określenie właściwego kodu PCN. Z decyzji organów celnych wynika, że sprowadzone z zagranicy urządzenie zostało prawidłowo zakwalifikowane do kodu PCN 8419 39 00 0. Towary o tym kodzie nie zostały natomiast wyszczególnione w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 grudnia 1995 r. w sprawie wykazu towarów dla celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie /Dz.U. nr 154 poz. 798 ze zm./, który stanowi wykaz towarów objętych stawką podatku w wysokości 7 procent. Słusznie zatem, na tej podstawie, organy podatkowe I i II instancji uznały, iż brak jest podstaw do stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług.

Zwrócić ponadto należy zdaniem Sądu uwagę na fakt. iż decyzje organów celnych mają charakter dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 194 Ordynacji podatkowej. Stanowią więc one dowód tego, co zostało w nim stwierdzone urzędowo. Jak wynika z treści materiału dowodowego, strona skarżąca nie obaliła tego domniemania. W przeprowadzonym postępowaniu podatkowym strona skarżąca nie przedstawiła bowiem żadnych przekonujących dowodów wskazujących na błędne określenie kodu PCN przez organy celne. W takiej sytuacji organy słusznie przyjęły kwalifikację kodu PCN wypływającą z decyzji organów celnych. Zatem również z formalnoprawnego punku widzenia brak jest podstaw do zmiany prawnopodatkowej kwalifikacji sprowadzonego z zagranicy towaru i opodatkowania go stawką 7 procent zamiast 22 procent, jak uczyniły to organy podatkowe.

Powyższe oznacza, iż brak jest ustawowych podstaw do uwzględnienia skargi, w związku z czym należało ją oddalić na zasadzie art. 27 ust. 1 powoływanej wyżej ustawy o NSA.