Uzasadnienie
Zaskarżoną do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzją z dnia 19 lutego 1999 r. Izba Skarbowa w W., po rozpatrzeniu odwołania O. Przedsiębiorstwa Dróg Miejskich sp. z o.o. od decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej w O. z dnia 2 listopada 1998 r. określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za marzec, kwiecień, maj, czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 1997 r. i ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości 30 procent zaległości podatkowej za te miesiące wraz z należnymi odsetkami - uchyliła zaskarżoną decyzję w całości i określiła podatek od towarów i usług za kwiecień /2.621 zł/, maj /1.738 zł/, październik /11.059 zł/, listopad /864 zł/ i grudzień /10.331 zł/ 1997 r., określiła zaległość podatkową za te miesiące i ustaliła dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30 procent kwot zaległości podatkowych za wskazane wyżej mielące 1997 r.
W motywach decyzji Izba Skarbowa w W. uwzględniła zarzuty podatnika dotyczące zwolnienia od podatku od towarów i usług w zakresie utrzymania dróg i placów miejskich. Organ odwoławczy nie uwzględnił natomiast argumentów Przedsiębiorstwa, dotyczących wykonywanych usług polegających na budowie parkingu /na kwotę 54.887,79 zł/, wykonania nawierzchni asfaltowej /na kwotę 465 zł i 720 zł/, budowie nawierzchni i robotach drogowych /ułożenie kostki polbruk/ na terenie stacji benzynowej E. w O. /na kwoty 29.539,50 zł i 17.390 zł/. W ocenie Izby od wskazanych prac wykonanych na rzecz podmiotów gospodarczych należało odprowadzić podatek od towarów i usług w wysokości 22 procent, jak to ustalił organ I instancji.
Wykonane prace nie są bowiem związane z utrzymaniem ulic i placów miejskich i stanowią infrastrukturę towarzyszącą budownictwu, która nie korzysta ze zwolnienia /nie jest wymieniona w zał. nr 2 i 3 do ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym - Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ a także nie są wymienione w zał. nr 5 do ustawy - wykaz materiałów i usług /robót budowlanych/, których sprzedaż jest objęta stawką podatku w wysokości 7 procent. Ponadto od sprzedaży tablic drogowych należało, zdaniem Izby Skarbowej, odprowadzić podatek według stawki 22 procent.
W skardze do naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję skarżące (...) Przedsiębiorstwo Dróg Miejskich Spółka z o.o. wniosło "o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej podatku należnego oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Inspektora Kontroli Skarbowej zarzucając naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej oraz art. 18 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. W skardze podniesiono, że pogląd Izby Skarbowej w W. jakoby strona skarżąca wykonując roboty /usługi/ na rzecz podmiotów gospodarczych innych niż Urząd Miasta winna stosować stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 22 procent, albowiem prace te nie są związane z utrzymaniem ulic i placów miejskich /stanowią infrastrukturę towarzyszącą budownictwu/ jest sprzeczny z art. 18 ust. 2 powołanej ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym w związku z pozycją 81 i 82 załącznika nr 3 do ustawy. Z powołanego przepisu wynika, iż opodatkowaniu stawką 7 procent podlega zarówno budowa dróg zamiejskich /KOB 52/ jak i budowa dróg miejskich /KOB 53/.
Zgodnie z definicją zawartą zarówno w ustawie o drogach jak i w Klasyfikacji Obiektów Budowlanych "drogą" jest "wydzielony pas terenu przeznaczony do ruchu lub postoju pojazdów, do ruchu pieszych wraz z leżącymi w jego ciągu obiektami inżynierskimi, placami, zatokami postojowymi oraz znajdującymi się w wydzielonym pasie terenu chodnikami, ścieżkami rowerowymi, drogami zbiorczymi, drzewami i krzewami oraz urządzeniami technicznymi związanymi z prowadzeniem i zabezpieczeniem ruchu".
W ocenie strony skarżącej, uwzględniając te regulacje, wykonanie placów postojowych znajdujących się w ciągu ulic /a na place te był bezpośredni i nie zamknięty wjazd z drogi/ mieści się bezsprzecznie w zakresie prac "budowa drogi" i w związku z tym korzysta na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy z opodatkowania preferencyjnego w postaci stawki podatku VAT - 7 procent.
Bez znaczenia przy tym jest fakt, iż wymienione prace wykonywane były na zlecenie podmiotów gospodarczych innych niż Urząd Miasta.
Izba Skarbowa, nie ustosunkowując się w zaskarżonej decyzji do argumentów strony skarżącej przyjęła, że wykonane roboty są infrastrukturą towarzyszącą budownictwa i dlatego opodatkowane są stawką 22 procent, nie wykazując w żaden sposób, iż prace te nie mieszczą się w pojęciu "budowa dróg", naruszając w ten sposób obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy określony w art. 122 Ordynacji podatkowej.
Odpowiadając na skargę Izba Skarbowa w W. wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Z przedłożonych Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu akt rozpatrywanej sprawy wynika, że w odwołaniu od decyzji organu I instancji strona skarżąca polemizując z ustaleniami inspektora kontroli skarbowej zarzuciła, iż wbrew tym ustaleniom okoliczność kto był inwestorem budowy parkingów znajdujących się w ciągu ulic miejskich nie ma wpływu na wysokość obowiązującej stawki podatku od towarów i usług. Strona skarżąca powoływała się też w swych wywodach na uzasadnienie obowiązywania w odniesieniu do tych usług /robót/ stawki 7 procent na definicję drogi zawartą w ustawie z dnia 21 marca 1985 r. o drogach i w Klasyfikacji Obiektów Budowlanych.
W takiej sytuacji obowiązkiem organu odwoławczego, ponownie rozpatrującego sprawę w całokształcie jej okoliczności faktycznych i prawnych, było przede wszystkim konkretne odniesienie się do zarzutów odwołania strony i wykazanie z jakich to konkretnych powodów argumentacja prawna strony nie zasługuje na uwzględnienie.
Obowiązkom tym w rozpatrywanej sprawie uchybiono z naruszeniem art. 122 i art. 210 par. 4 Ordynacji podatkowej gdy zważyć, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy ograniczył się do stwierdzenia, że zarówno budowa parkingu jak i roboty na terenie stacji benzynowej "nie są związane z utrzymaniem ulic i placów miejskich".
Wskazana wadliwość postępowania mogła przy tym mieć istotny wpływ na wynik sprawy zwłaszcza gdy uwzględnić, iż w świetle znajdującej się w aktach sprawy opinii Urzędu Statystycznego w W. z dnia 11 grudnia 1998 r. wskazane usługi uznane zostały za roboty związane z budową dróg. z pisma Urzędu Miejskiego w O. z dnia 11 grudnia 1998 r. wynikało, że parking przy sklepie "TIP" położony jest częściowo w pasie drogowym a w przypadku stacji paliw w pasie drogowym zlokalizowano dojazd do tego obiektu. Ta ostatnia okoliczność stanowiła jeden z argumentów odwołania strony nawiązującej do definicji "drogi".
Mając to na uwadze, na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ należało orzec, jak w sentencji. O kosztach postępowania sądowego rozstrzygnięto na podstawie art. 55 ust. 1 powołanej ustawy.