Uzasadnienie
Spółka z o.o., będąca spółką z udziałem kapitału zagranicznego, działająca na podstawie zezwolenia Prezesa Agencji do Spraw Inwestycji Zagranicznych, wystąpiła do Dyrektora Urzędu Skarbowego o wyjaśnienie czy podjęcie obok innych przedsięwzięć, w drugiej połowie 1991 r., kampanii na rzecz upowszechnienia w Polsce nowych środków służących planowaniu rodziny i zapobiegających stresom związanym z niepożądaną ciążą rodzi obowiązek podatkowy w podatku dochodowym.
W ramach tej kampanii Spółka podjęła import aparatu do badania śliny pozwalającego określić dni płodne i niepłodne, o nazwie handlowej PC-2000. Początkowo miał być wprowadzony do obrotu poprzez ogniwa organizacyjne Demokratycznej Unii Kobiet i jej filiacje gospodarcze. Ostatecznie jednak skierowano te aparaty do sprzedaży w aptekach całego kraju.
Zdaniem Spółki osiągnięte dochody, zgodnie z ustawą z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych a następnie ustawą z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym, są wolne od podatku dochodowego. Podjęcie opisanej działalności nie skutkowało konieczności korekty zakresu zezwolenia na działalność Spółki.
Urząd Skarbowy odmówił uznania nieistnienia obowiązku podatkowego w podatku dochodowym, wychodząc z założenia, że zwolnienie od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z kapitałem mieszanym obejmuje wyłącznie działalność wymienioną w zezwoleniu na utworzenie Spółki.
W odwołaniu Spółka wniosła o wystąpienie do Ministerstwa Przekształceń Własnościowych o interpretację zakresu udzielonego Spółce zezwolenia na działalność.
Sprowadzenie aparatów PC-2000 mieści się, w ocenie Spółki, w działalności opisanej w pkt III 2 /usługi doradcze, konsultingowe i reklama/ oraz w pkt III 4 /kooperacja/ zezwolenia wydanego przez Prezesa Agencji do Spraw Inwestycji Zagranicznych.
Ministerstwo Przekształceń Własnościowych wyjaśniło, że sprowadzenie z zagranicy aparatów PC, a następnie ich sprzedanie aptekom na terenie całego kraju stanowi handel hurtowy towarami konsumpcyjnymi i wykracza poza przedmiot działalności wymieniony w zezwoleniu Prezesa Agencji do Spraw Inwestycji Zagranicznych na utworzenie Spółki.
Izba Skarbowa utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego, ponieważ:
- - zezwolenie posiadane przez Spółkę dopuszczało import wyłącznie na potrzeby własne /produkcyjne i usługowe/ i kooperantów oraz wspólników.
Umowa o współpracy z Demokratyczną Unią Kobiet na rzecz upowszechnienia wiedzy o planowaniu rodziny nie jest umową kooperacyjną. Aparaty są wyrobami finalnymi nie poddawanymi dalszemu przetworzeniu; zostały sprzedane aptekom na terenie całego kraju skąd trafiły do nieznanych /anonimowych/ odbiorców. Tego rodzaju działalność jest handlem hurtowym towarami konsumpcyjnymi.
Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym z dnia 14 czerwca 1991 r. spółka może korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego tylko w zakresie dochodów z przedmiotu działalności określonego w zezwoleniu na jej utworzenie.
W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka wniosła o uchylenie decyzji obu instancji jako wydanych z naruszeniem art. 37 ustawy o spółkach z udziałem zagranicznym z dnia 14 czerwca 1991 r.
Spółka kooperowała z Demokratyczną Unią Kobiet w zakresie poprawy poziomu kultury seksualnej w społeczeństwie i upowszechniania idei świadomego macierzyństwa i planowania rodziny. Sprowadzenie aparatów i ich rozprowadzenie było jednym z elementów tej kooperacji. Nie można promować środka, którego nie ma na rynku. Import aparatów PC nie był celem samym w sobie. Sprzedaż aparatów służyła realizacji celu określonego jako działalność doradcza Spółki. W ocenie Spółki kooperacja jest to każda forma współpracy między różnymi podmiotami i nie można tego pojęcia zawęzić wyłącznie do usług materialnych; sprowadzony aparat nie jest, jak to błędnie wyjaśniło Ministerstwo Przekształceń Własnościowych, towarem konsumpcyjnym.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wniosła o jej oddalenie.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga na uwzględnienie nie zasługuje.
Art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych /Dz.U. nr 41 poz. 325 ze zm./, pod rządem której Spółka uzyskała zezwolenie na działalność, zwalniał od podatku cały dochód Spółki w okresie trzech lat od rozpoczęcia działalności. Ewentualne przekroczenie granic zezwolenia na działalność nie wywołało skutków w zakresie podatku dochodowego, a tylko wszczęcie - przez organ, który wydał zezwolenie - postępowania opisanego w art. 15 ustawy.
Ustawa z dnia 14 czerwca 1991 r. o spółkach z udziałem zagranicznym /Dz.U. nr 60 poz. 253 ze zm./, która weszła w życie 4.7.1991 r. uchylając równocześnie ustawę z dnia 23 grudnia 1988 r., w art. 37 ust. 1 jednoznacznie ograniczyła zakres zwolnień od podatku dochodowego stanowiąc, że spółki, na których utworzenie zezwolenia zostały wydane /m.in./ na podstawie ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r., korzystają z przysługujących im na podstawie tej ustawy ulg i zwolnień podatkowych do czasu ich wyczerpania, ale tylko w zakresie dochodów z przedmiotu działalności gospodarczej określonego w zezwoleniu.
Sprzedaż przez Spółkę importowanych aparatów PC miała miejsce już po wejściu w życie ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. Organy podatkowe musiały zatem ocenić w ramach uprawnień wynikających dla nich z art. 80 Kpa, czy ta sprzedaż mieści się w zakresie przedmiotowym działalności Spółki, określonym w wydanym jej zezwoleniu na działalność.
Izba Skarbowa uzyskała z właściwego organu administracji państwowej - z Ministerstwa Przekształceń Własnościowych - opinię na temat relacji między importem i sprzedażą aparatów PC, a zakresem przedmiotowym działalności Spółki określonym w zezwoleniu na działalność.
Ani w postępowaniu administracyjnym, ani przed Sądem Spółka nie wykazała aby prowadziła własną działalność doradczą i propagandową w zakresie planowania rodziny i stosowania aparatu PC. Kooperacja w tym zakresie z Demokratyczną Unią Kobiet sprowadziła się do podpisania 14.6.1991 r. umowy o współdziałaniu oraz sprowadzenia przez Spółkę i sprzedaży we własnym już imieniu i na własny rachunek /a nie przez "kooperanta"/ aparatów o których mowa wyżej. A więc w istocie - jak to prawidłowo oceniły organy podatkowe na podstawie art. 77 par. 1 i art. 80 Kpa - Spółka realizowała handel hurtowy artykułami konsumpcyjnymi, czyli takimi dobrami, które służą do zaspokojenia potrzeb ludzi, do których to dóbr należą: garnitur, telewizor, aparat PC itp.
Skoro zaskarżona decyzja prawa nie narusza to Sąd, na podstawie art. 207 par. 5 Kpa, obowiązany był skargę oddalić.