Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 20 lutego 2003r.Izba Skarbowa w O. utrzymała w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. z dnia 15 listopada 2002r. określającą
- 1) zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za:
listopad 2000r. w wysokości 29.379 zł grudzień 2000r. w wysokości 21.880 zł
- 2) zaległość podatkową w podatku od towarów i usług:
listopad 2000r. w kwocie 29.379 zł grudzień 2000r. w kwocie 21.880 zł
- 3) nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc:
lipiec 2000r. w wysokości 7.513 zł sierpień 2000r. w wysokości 9.624 zł wrzesień 2000r. w wysokości 27.316 zł październik 2000r. w wysokości 18.761 zł
- 4) odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych naliczone na dzień wydania decyzji tj. 15.11.2002r.
listopad 2000r. w wysokości 18.062,90 zł grudzień 2000r. w wysokości 12.652,60 zł
Zaskarżoną decyzję podjęto w oparciu o ustalenia kontroli źródłowej w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za miesiące od lipca do grudnia 2000r.
Z uzasadnienia tej decyzji wynika, iż Strona zawyżyła podatek naliczony poprzez:
przyjęcie w miesiącu listopadzie 2000r., do obniżenia podatku należnego podatku naliczonego w kwocie 29.920 zł z faktury Nr "[...]" z dnia 4.11.2000r. wystawionej przez fikcyjny podmiot B, dokumentującej zakup ciągnika siodłowego "[...]", pochodzącego z przestępstwa, przyjęcie w miesiącu listopadzie 2000r., do obniżenia podatku należnego podatku naliczonego w kwocie l.848 zł z faktury Nr "[...]" z dnia 20.11.2000r., dokumentującej zakup usługi transportowej od C, brak kopii u wystawcy i rozliczenia podatku VAT, przyjęcie w miesiącu grudniu 2000r. do obniżenia podatku należnego, podatku naliczonego w kwocie 13.200 zł z faktury Nr "[...]" z dnia 11.12.2000r., wystawionej przez fikcyjny podmiot Firmę B, dotyczącą zakupu usługi wynajmu ciągnika siodłowego "[...]" sztuki i naczepy "[...]" - 2 szt.
Ponadto w zaskarżonej decyzji, do rozliczenia za miesiąc lipiec 2000r. przyjęto za podstawę ustalenia zawarte w decyzji Nr "[...]" z dnia 30.01.2002r. wydanej przez Inspektora A. B. z UKS w O., w sprawie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do czerwca 2000r., utrzymanej w mocy decyzją Izby Skarbowej z dnia 7.05.2002r. znak: "[...]", w której określono za miesiąc czerwiec 2000r. zobowiązanie podatkowe kwestionując jednocześnie wykazaną przez Stronę nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc.
W złożonej skardze Pełnomocnik Skarżącego wnosi o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.
Ponadto wnosi o włączenie do akt sprawy decyzji dotyczącej prawidłowości rozliczania podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000r. znak: "[...]", w której wyłączono z podstawy opodatkowania przychody ze sprzedaży prawnie nieskutecznych.
Zaskarżonej decyzji zarzuca przyjęcie błędnej wykładni art.169 Kc poprzez uznanie, iż Skarżący skutecznie nabył własność rzeczy pochodzących z czynu zabronionego mimo, iż od chwili kradzieży nie upłynął okres 3 lat.
Zarzuca także naruszenie przepisów postępowania podatkowego, tj. art. 187 § 1, art. 122 i art.121 § 1 Ordynacji podatkowej.
W skardze przedstawia szeroką argumentację odnośnie zasadności zmiany decyzji Izby Skarbowej dotyczącej rozliczenia podatku od towarów i usług za okres od stycznia do czerwca 2000r. (decyzja z dnia 7.05.2002r. znak: "[...]" i przyjęcie w rozliczeniu za miesiąc czerwiec 2000r. nadwyżki podatku naliczonego nad należnym a nie zobowiązania podatkowego. Zdaniem Pełnomocnika z uwagi na nieskuteczność nabycia własności rzeczy, organy podatkowe powinny wyłączyć z podstawy opodatkowania podatkiem należnym sprzedaż dokonaną w dniu 21.06.2000r., co spowodowałoby zmianę rozliczenia za miesiąc czerwiec 2000r. Twierdzi, iż Skarżący z uwagi na regulację art.81 § 4 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29.08.1997r. Ordynacja podatkowa nie miał możliwości złożenia deklaracji korygującej.
Izba Skarbowa odpowiadając na zarzuty skargi podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i przedstawia co następuje.
Zaskarżoną decyzją organy podatkowe pozbawiły Stronę, wyłącznie, prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur o numerach: "[...]" z dnia 4.11.2000r., "[...]" z dnia 20.11.2000r., "[...]" z dnia 11.12.2000r., na podstawie § 50 ust.4 pkt 1 lit.a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 109, poz.1245 z późn. zm.) stwierdzając, iż były one wystawione przez podmioty nieistniejące.
Odnośnie powyższego rozstrzygnięcia Pełnomocnik Strony nie wnosi zastrzeżeń merytorycznych.
Istota żądania Strony sprowadza się do uwzględnienia w rozliczeniu podatku VAT za okres objęty zaskarżoną decyzją, tj. od lipca do grudnia 2000r., nadwyżki podatku naliczonego nad należnym za miesiąc czerwiec 2000r.
Powyższe żądanie nie może zostać uwzględnione.
W obrocie prawnym bowiem pozostaje ostateczna decyzja Izby Skarbowej z dnia 7.05.2002r., znak: "[...]", w której za miesiąc czerwiec 2000r. określono zobowiązanie podatkowe.
Wnioskiem Strony z dnia 27.11.2002r. został uruchomiony tryb nadzwyczajny w zakresie wznowienia postępowania za I półrocze 2000r., zakończony odmową uchylenia przedmiotowej decyzji (decyzja Izby Skarbowej z 19.02.2003r. znak: "[...]", utrzymana w mocy decyzją z dnia 9.05.2003r. znak: "[...]".
Skoro decyzja ostateczna znak: "[...]" określająca za miesiąc czerwiec 2000r. kwotę zobowiązania podatkowego nie została uchylona, to rozliczenie za miesiąc lipiec 2000r. zawarte w zaskarżonej decyzji nie ulegnie zmianie.
Jednocześnie Izba Skarbowa wskazała, iż decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w O. znak: "[...]" z dnia 17.12.2002r. w sprawie prawidłowości rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2000, na którą powołuje się Strona Skarżąca zarówno na wniosku z dnia 27.11.2002r. o wznowienie postępowania za I półrocze 2000r., a także w niniejszej skardze, została uchylona decyzją Izby Skarbowej z dnia 13.05.2003r. znak: "[...]".
Ponadto zarzut skargi, odnośnie korekty sprzedaży ciągnika siodłowego "[...]" dokonanej w dniu 17.01.2001r. firmie B (zakup w dniu 4.11.2000r. faktura "[...]" od firmy B), nie podnoszony na etapie postępowania odwoławczego, nie podlega rozpatrzeniu, gdyż żądanie powyższe wykracza poza zakres przedmiotowy zaskarżonej decyzji - obejmującej okres od lipca do grudnia 2000r.
Mając na względzie wszystkie okoliczności sprawy, Izba Skarbowa wniosła o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej.
Pismem procesowym z dnia 21.07.2004r. pełnomocnik Skarżącego wniósł o zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art.125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., gdyż rozstrzygnięcie w tej sprawie zależy:
- 1. od wyniku postępowania przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie w sprawie skargi dotyczącej wymiaru VAT za okres od 01-06/2000r.,
- 2. od wyniku postępowania toczącego się przed Dyrektorem Urzędu Skarbowego w O. w przedmiocie prawidłowości rozliczeń p.d.o.f. za 2000r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie rozpatrując sprawę, zważył co następuje
Zgodnie z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zgodnie z właściwością miejscową.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem w świetle art.3, art.145 i art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie, lecz z innych przyczyn, niż w niej wymienione.
Zgodnie z art.190 ust.1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego mając moc powszechnie obowiązującą i wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
Przedstawienie na rozprawie w dniu 27.10.2004r. przez pełnomocnika skarżącego wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 czerwca 2004r., ogłoszonego w Dzienniku Ustaw z 2004r. Nr 152, poz.1610, dotyczącego stwierdzenia niekonstytucyjności przepisu § 50 ust.4 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 109, poz.1245) w zakresie jakim pozbawia prawa do obniżenia podatku należnego podatnika VAT nabywającego towar czy usługę od podmiotu, który wystawił fakturę wraz z kwotą podatku, gdy dana sprzedaż nie była objęta obowiązkiem podatkowym, a kwota wykazana w fakturze została zapłacona.
Zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny będąc związany tym wyrokiem uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w O. z dnia 13 kwietnia 2004r. albowiem sentencja wyroku T.K. odnosiła się do faktury dotyczącej pozbawienia prawa do odliczenia podatku naliczonego od cesji praw do zaopatrzenia, jako czynności nie wymienionej w art.2 ustawy VAT w związku z § 50 ust.4 pkt 3 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999r. w rozliczeniu VAT za miesiąc luty 2000 roku.
Uchylając zaskarżoną decyzję z dnia 13.04.2004r. Dyrektora Izby Skarbowej w O. - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, przyjął, iż decyzja ta narusza prawo lecz nie z przyczyn wskazanych w skardze na tę decyzję. W rozpatrywanej sprawie przyjmując, że art.10 ust.2 i art.26 ustawy VAT nakazując rozliczanie podatku od towarów i usług, za okresy miesięczne. Organ podatkowy wydał jedną decyzję obejmującą okres od miesiąca lipca do grudnia 2000 roku spowodował, że w ocenie Sądu nie można było orzekać za okresy miesięczne w przedmiocie podatku VAT, a wyrok Sądu z dnia 28.10.2004r. uchylający decyzję za pierwsze półrocze 2000r. mógł mieć wpływ na podatek na okres od lipca do grudnia 2000r.
Skarga strony nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zawarte w niej zarzuty są błędne i nie poparte żadnymi dowodami.
Sąd nie uwzględnił wniosku strony o zawieszenie postępowania sądowego, albowiem rozstrzygnął sprawę podatku VAT za pierwsze półrocze 2000r.
Mając powyższe okoliczności na względzie Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt 1 lit.a i c p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art.200 p.p.s.a.
Jednocześnie Sąd orzekł o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji na podstawie art.152 p.p.s.a.