Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 5 czerwca 1996 r., III SA 678/95

Teza

Skierowanie sprawy na drogę postępowania w sprawach zobowiązań podatkowych, w trybie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r o kontroli skarbowej /Dz.U. nr 100 poz. 442 ze zm./ wyłącza możliwość prowadzenia równoległego któregokolwiek postępowania wymienionego w art. 30 tej ustawy.

Sentencja

1. oddala skargę.

Uzasadnienie

W dniu 21.12.1994 r. doręczony został Przedsiębiorstwu D. - Spółka z o.o w K., wynik kontroli z postępowania kontrolnego przeprowadzonego w Spółce przez inspektora kontroli skarbowej Urzędu Kontroli Skarbowej w K. W dniu 29.12.1994 r. Spółka złożyła w trybie art. 27 ustawy o kontroli skarbowej żądanie skierowania sprawy na drogę postępowania w sprawach zobowiązań podatkowych. W wyniku tego żądania sprawa została przekazana 11.1.1995 r. do rozpoznania Urzędowi Skarbowemu w K., o czym Spółka została poinformowana pismem z tej samej daty. Mimo żądania z 29.12.1994 r. - Spółka wystąpiła także do Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej z wnioskiem o stwierdzenie nieważności wymienionego na wstępie wyniku kontroli.

Decyzją z 26.3.1995 r. Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wyniku kontroli, gdyż uznał, że na skutek żądania skierowania sprawy na drogę postępowania podatkowego, wynik kontroli nie uzyskał cech decyzji ostatecznej, wobec czego nie może być wzruszony w żadnym w trybów przewidzianych w art. 30 ustawy o kontroli skarbowej, jak tego domagała się Spółka.

Od decyzji Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej - Spółka wniosła odwołanie do Ministra Finansów podnosząc, że niesłuszne jest stanowisko Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej sprowadzające się do stwierdzenia, iż żądanie skierowania sprawy na drogę postępowania w sprawach zobowiązań podatkowych - wyłącza dopuszczalność równoległego żądania zbadania wyniku kontroli i uznania go za nieważny, przez organ nadrzędny, w trybie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Minister Finansów utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, podzielając zapatrywanie i argumentację prawną Generalnego Inspektora Kontroli Skarbowej.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka zarzuciła, że decyzja Ministra Finansów jest niezgodna z prawem i wniosła o: 1/ zmianę zaskarżonej decyzji i "unieważnienie wyniku kontroli", albo 2/ o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Zdaniem strony skarżącej Minister Finansów naruszył w szczególności przepis art. 27 ustawy o kontroli skarbowej, uznając, że wniesienie żądania w trybie art. 27 wymienionej ustawy oznacza przejście sprawy do wyłącznej właściwości organów podatkowych. Skarżąca stoi na stanowisku, że w zaistniałych okolicznościach, sprawa może być rozpoznawana w trybie postępowania w sprawach zobowiązań podatkowych i równolegle w trybie postępowania o stwierdzenie nieważności wyniku kontroli.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swe dotychczasowe stanowisko sprowadzające się do stwierdzenia, że złożenie żądania w trybie art. 27 ustawy o kontroli skarbowej oznacza, że sprawa przechodzi do wyłącznej właściwości organów podatkowych, przy równoczesnym wygaśnięciu właściwości organów kontroli skarbowej, wobec czego Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej zasadnie odmówił wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności wyniku kontroli.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z treścią art. 27 ust. 1 oraz art. 28 ustawy o kontroli skarbowej - wniesienie żądania skierowania sprawy na drogę postępowania w sprawach zobowiązań podatkowych powoduje, że wynik kontroli nie wywiera już tego samego skutku co decyzja ostateczna organu podatkowego. W tej sytuacji, wynik kontroli - jak to trafnie podniósł Generalny Inspektor Kontroli Skarbowej - nie ma cech decyzji ostatecznej ustalającej zobowiązanie podatkowe, a tylko decyzja ostateczna może być przedmiotem postępowania o uchylenie, zmianę albo stwierdzenie nieważności wyniku kontroli, przy odpowiednim stosowaniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W konsekwencji w zaistniałej sytuacji - sprawa podlega rozpoznaniu tylko przez organ podatkowy, a wynik kontroli zostaje włączony do dokumentacji podlegającej weryfikacji przez organ podatkowy w toku postępowania w sprawach zobowiązań podatkowych.

Skierowanie sprawy na drogę postępowania w sprawach zobowiązań podatkowych w trybie art. 27 ust. 1 ustawy o kontroli skarbowej, wyłącza zatem przeprowadzenie równolegle któregokolwiek postępowania wymienionego w art. 30 tej ustawy.

Trafnie zatem, nie naruszając prawa, organy kontroli skarbowej przyjęły, że w okolicznościach faktycznych tej sprawy, wobec wniesienia żądania w trybie art. 27 ust. 1 ustawy o kontroli skarbowej - brak jest podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku o wszczęcie postępowania o uchylenie, zmianę albo stwierdzenie nieważności wyniku kontroli.

Skoro zatem zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa - skarga podlega oddaleniu, a to na podstawie art. 207 par. 5 Kpa w zw. z art. 68 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/.

Ze względu na treść alternatywnego żądania skargi zauważyć ponadto należy, że Naczelny Sąd Administracyjny może wyrokować tylko w ramach określonych przepisami art. 207 Kpa /z zw. z art. 68 ustawy o NSA/, który to przepis nie przewiduje możliwości wydania rozstrzygnięcia polegającego na zmianie zaskarżonej decyzji.