Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 18 marca 1994 r., III SA 682/93

Tezy

Art. 22 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. nr 27 poz. 111 ze zm./ regulujący kwestię ulg w zapłacie należności podatkowych nie zawiera zobiektywizowanych kryteriów stanowiących o zasadności żądania odroczenia czy też rozłożenia płatności podatku na raty.

Skoro więc organ rozważył powołane przez skarżącego okoliczności i ustosunkował się do nich w sposób logiczny, to nie można uznać aby zaskarżona decyzja naruszała prawo.

W ocenianej sprawie bezzasadność podnoszonych zarzutów o trudnej sytuacji finansowej podatnika i jego rodziny stała się tym bardziej oczywista, gdy nastąpiła zapłata podatku.