Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że Izba Skarbowa zakwestionowała możliwość odliczenia przez skarżącego w lipcu 1993 r. podatku naliczonego, wynikającego z kopii faktury. Wniosek taki wyprowadzono z treści przepisu par. 31 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 maja 1993 r. w sprawie podatku od towarów i usług /Dz.U. nr 39 poz. 176 ze zm./. W związku z powyższym orzekające organy podatkowe uznały, że w sprawie zaszły przesłanki do zastosowania sankcji określonych w art. 27 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50/.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie rozpoznającym sprawę powyższy pogląd nie zasługuje na aprobatę.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego /por. wyrok NSA z dnia 14 marca 1995 r. SA/Wr 2124/94, Monitor Podatkowy, 1995 nr 8, str. 240/ wskazywano bowiem, iż nie sposób zgodzić się z poglądem, że przez fakt przedstawienia kopii faktury nie zaś oryginału doszło do zawyżenia podatku naliczonego.
Zauważyć bowiem trzeba, że zawyżenie podatku naliczonego mogłoby powstać w sytuacji, gdyby organy podatkowe wykazały, iż transakcja w ogóle nie miała miejsca, a zatem, że faktura dokumentująca podatek naliczony faktycznie nie istnieje.
W rozpatrywanej sprawie stan taki nie wystąpił.
W tej sytuacji brak było przesłanek do przyjęcia, iż posiadanie przez podatnika kopii faktury VAT, dokumentującej jednak faktycznie przeprowadzoną transakcję, w wyniku której uiszczono podatek naliczony, w rzeczywistości naruszyło obowiązki dotyczące określenia wysokości podatku naliczonego, co spowodowało jego zawyżenie i uzasadniało zastosowanie sankcji z art. 27 ust. 5 pkt 2 powołanej ustawy.
Zauważyć nadto trzeba, że powołane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 12 maja 1993 r. wydane zostało na podstawie art. 21 ust. 9 pkt 1, art. 23 pkt 2, art. 24 ust. 2, art. 32 ust. 5, art. 39 ust. 2 i art. 50 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Żaden zaś z wymienionych przepisów nie upoważnił Ministra Finansów w 1993 r. do wykluczenia możliwości obniżenia przez nabywcę kwoty podatku należnego wyłącznie w oparciu o oryginał faktury lub faktury korygującej.
Biorąc to pod uwagę, na podstawie art. 207 par. 1 i par. 2 Kpa należało orzec, jak w sentencji.