Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 29 grudnia 1993 r., III SA 765/93

Teza

1. Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych /Dz.U. nr 9 poz. 31 ze zm./ rada gminy może wprowadzić inne zwolnienia niż określone w art. 7 ust. 1, ale z istoty konstrukcji całej ustawy, będącej częścią systemu podatkowego wynika, że muszą to być zwolnienia tego samego typu jak w art. 7 ust. 1, a więc zwolnienia "kategorialne", a nie "globalne".
2. Zwolnienie od podatku od nieruchomości budynków mieszkalnych stanowi zwolnienie globalne, a nie kategorialne.
3. Zgodnie z powszechnie akceptowanym domniemaniem racjonalnego działania ustawodawcy przyjąć należy, iż zawarte w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych proporcje polegające na równym obciążeniu podatkiem osób fizycznych i pozostałych podmiotów nie będących osobami fizycznymi /w tym osób prawnych/ są wyrazem równego traktowania wszystkich podatników.
4. Opłacanie przez osoby fizyczne podatku od nieruchomości wyłącznie od budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej jest sprzeczne z zasadami powszechności i równości opodatkowania.
5. Zasady powszechności i równości opodatkowania mają charakter norm szczególnych - wynikających z prawa podatkowego i z tego względu mają pierwszeństwo przed przepisami dotyczącymi suwerenności gminy jako podmiotu samorządowego mającego samodzielnie rozwiązywać problemy lokalne.