Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2003r. nr [...] Minister Finansów na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 243 § 3 Ordynacji podatkowej utrzymał w mocy decyzję Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2002r. odmawiającą R. M. - właścicielce przedsiębiorstwa S. C. Polska wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 1999r.
W uzasadnieniu decyzji Minister Finansów stwierdził, że podatniczka złożyła dwa wnioski o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 1999r.
Pierwszy wniosek z dnia 2 października 1999r. złożyła do Izby Skarbowej w W., zaś drugi wniosek z dnia 9 października 1999r. skierowała do Ministra Finansów.
Postanowieniem z dnia [...] października 1999r. Izba Skarbowa w W. wznowiła postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] września 1999r. Oznacza to, że postępowanie wznowieniowe toczy się przed Izbą Skarbową, a to powoduje, że nie mogą toczyć się równolegle dwa postępowania tożsame co do trybu, przedmiotu i strony przed dwoma różnymi organami podatkowymi. W tym stanie rzeczy, zdaniem Ministra Finansów należało odmówić wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania.
W skardze uzupełnionej pismem z dnia 2 stycznia 2004r. podatniczka wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, którym zarzuciła naruszenie art. 240 § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej, co skutkowało naruszeniem art. 244 § 2 O.p. oraz innych przepisów rozdziału 17 Działu IV O.p., a nadto naruszenie przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy oraz procedury postępowania - art. 122, 123, 127, 130, 200, 210 oraz 247 O.p., art. 21 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym oraz przepisów rozporządzenia o wykonaniu niektórych przepisów ustawy. Zarzuciła naruszenie zasad działania organów na podstawie przepisów prawa oraz zasady zaufania do organów Państwa wynikających z art. 120 i 121 O.p.
W uzasadnieniu podatniczka stwierdza, iż nie będąc pewna właściwości organu do wznowienia postępowania złożyła wniosek do dwóch organów podatkowych, tj. Izby Skarbowej i Ministra Finansów. Uważa, że Minister Finansów winien z urzędu zbadać swoje właściwości - czego nie uczynił. Twierdzi, że Izba Skarbowa rozstrzygając sprawę w trybie instancyjnym nie dysponowała aktami kontroli i częścią akt podatkowego organu pierwszej instancji, a wobec tego zachodziły przesłanki do wznowienia przewidziane w art. 240 § 1 pkt 4 i 5 O.p. Podnosi, że nie brała udziału w końcowym stadium postępowania. Przyznaje, że organem właściwym do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania była Izba Skarbowa, a nie Minister Finansów. Ponadto przedstawia merytoryczne argumenty decyzji wymiarowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest uzasadniona.
Stosownie do art. 244 § 1 Ordynacji podatkowej organem właściwym w sprawie wznowienia postępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji, a jeżeli przyczyna wznowienia postępowania jest działanie organu, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji.
Skarżąca wniosła o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Izby Skarbowej w W. z dnia [...] września 1999r., jako podstawę wznowienia skarżąca wskazała art. 240 § 1 pkt 4 i 5 Ordynacji podatkowej.
Wobec tego, należy jednoznacznie stwierdzić, iż w sprawie nie doszło do dewolucji kompetencji, że organem właściwym do rozpoznania wniosku jest Izba Skarbowa, która wydała w sprawie decyzję w ostatniej instancji. Art. 15 Ordynacji podatkowej nakłada na organy podatkowe obowiązek przestrzegania z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Obowiązek ten spoczywa na nich w każdym stadium postępowania, aż do zakończenia decyzją ostateczną.
W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja wydana przez Ministra Finansów w I instancji, a odmawiająca wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania zostały wydane z naruszeniem przepisów o właściwości. W związku z tym, na podstawie art. 247 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), należało orzec, jak w sentencji wyroku.