Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 2 grudnia 1997 r., III SA 802/96

Teza

Art. 25 ust. 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ wyklucza możliwość zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym po wykreśleniu podatnika z rejestru.

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że w 1995 r. podatnikiem w podatku od towarów i usług, w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz.U. nr 11 poz. 50 ze zm./ była S.C. w K. oraz, że z dniem 31 grudnia 1995 r. nastąpiła likwidacja tej Spółki i co za tym idzie wykreślenie podatnika z rejestru. W orzecznictwie Sądu administracyjnego wyrażono pogląd, że art. 25 ust. 3 ustawy o VAT wyklucza możliwość zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad podatkiem należnym po wykreśleniu podatnika z rejestru. Rozliczenia tego typu bowiem mogą być dokonywane tylko z podatnikiem VAT, a więc osobą zobowiązaną do płacenia tego podatku. Ustawa, jak podano, nie przewiduje natomiast możliwości dokonania takich rozliczeń po wykreśleniu z rejestru, a więc kiedy dana osoba przestała być podatnikiem - wyrok z dnia 22 czerwca 1995 r. SA/Po 445/95 /nie publ./.

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni podziela przytoczony pogląd. Należało także nadmienić, że strona wobec treści art. 25 ust. 3 ustawy o VAT z punktu widzenia procesowego nie mogła być stroną postępowania o zwrot różnicy podatku należnego za grudzień 1995 r., gdyż nie miała w tym, jako nie podatnik, interesu prawnego por. art. 28 Kpa. Zgodnie bowiem z utrwaloną linią orzecznictwa Sądu administracyjnego wyrażoną m.in. w wyroku z dnia 30 grudnia 1991 r. SA/Po 1562/91 - POP 1993 nr 4 poz. 64 wszelkie obowiązki podatkowe, a także związane z nimi uprawnienia wynikać mogą tylko i wyłącznie z ustaw podatkowych oraz nie mogą być znoszone, zmieniane czy poszerzane umowami cywilnoprawnymi - wniosek taki wynika zdaniem Sądu z treści art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./. Powołana teza ma w pełni zastosowanie też do uchwał wspólników w spółce cywilnej. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono, jak w sentencji.