Uzasadnienie
Pierwszy Urząd Skarbowy W. decyzją z dnia 30 stycznia 1996 r. (...) na podstawie art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 19 grudnia 1980 r. o zobowiązaniach podatkowych /Dz.U. 1993 nr 108 poz. 486 ze zm./ art. 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. - o podatku dochodowym od osób prawnych /t.j. Dz.U. 1993 nr 106 poz. 482 ze zm./ w zw. z art. 37 ustawy z dnia 10 czerwca 1991 r. - o spółkach z udziałem zagranicznym /Dz.U. nr 60 poz. 253 ze zm./ i art. 104 Kpa określił "NOVOPOLAND" Spółce z o.o. w W. zobowiązanie z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 1993 r. w wysokości 950.324,00 zł.
Zdaniem Urzędu Skarbowego zgodnie z art. 37 ust. 1 ww. ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. Spółka miała prawo korzystać /do dnia 29.05.1994 r./ z przysługującego jej zwolnienia nabytego na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. o działalności gospodarczej podmiotów zagranicznych /Dz.U. nr 41 poz. 325 ze zm./ jedynie w zakresie dochodów uzyskanych z przedmiotu działalności określonej w zezwoleniu Prezesa Agencji ds. Inwestycji Zagranicznych.
Spółka prowadziła działalność niezgodną z zezwoleniem co zostało stwierdzone przez Urząd Kontroli Skarbowej w wyniku kontroli źródłowej przeprowadzonej w Spółce i co zostało potwierdzone przez Ministerstwo Przekształceń Własnościowych w pismach:
- z dnia 20.10.1994 r. (...),
- z dnia 28.12.1995 r. (...).
Od powyższej decyzji Spółka odwołała się pismem z dnia 12.02.1996 r. wnosząc o stwierdzenie jej nieważności z powodu rażącego naruszenia prawa /art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa/ lub o jej uchylenie - z powodu naruszenia powołanych w uzasadnieniu przepisów prawa formalnego i materialnego.
Zdaniem Spółki decyzja określająca zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za 1993 r. (...) z dnia 30.01.1996 r. została wydana przez Pierwszy Urząd Skarbowy W. w czasie zawieszenia postępowania podatkowego za 1992 r. orzeczonego postanowieniem z dnia 6.12.1995 r. do czasu zajęcia stanowiska przez Ministerstwo Przekształceń Własnościowych, czy prowadzona działalność zgodna była z zezwoleniem.
Zawarte stanowisko w piśmie Ministerstwa z dnia 28.12.1995 r. nie zawierało wystarczającej odpowiedzi w związku z czym Spółka wystosowała w tej sprawie pismo (...) z dnia 2.01.1996 r. na które nie otrzymała odpowiedzi.
Skarżąca uważa, że zawieszenie postępowania w takiej samej sprawie za rok 1992, powinno skutkować nieprowadzeniem postępowania za rok 1993.
Poza tym nie zostało przeprowadzone postępowanie dowodowe na okoliczność występowania dochodu zwolnionego od podatku tj. zgodnego z zezwoleniem.
Podnosiła, że powyższa decyzja nie odpowiada wymogom art. 107 par. 3 Kpa, a całe postępowanie narusza art. 8, art. 80 i art. 81 Kpa.
Po zapoznaniu się z argumentami zawartymi w odwołaniu oraz aktami sprawy Izba Skarbowa w W. decyzją, z dnia 9 maja 1996 r. (...) na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa utrzymała w mocy zaskarżoną, decyzję.
Podniosła w uzasadnieniu, iż wydane przez Drugi Urząd Skarbowy W. postanowienie z dnia 6.12.1995 r. o zawieszeniu postępowania podatkowego za 1992 r. nie ma wpływu na wydaną, decyzję z dnia 30.01.1996 r. w zakresie ustalenia podatku dochodowego od osób prawnych za 1993 r.
Stwierdziła, iż przedmiotem kontroli źródłowej przeprowadzonej w spółce był rok 1993 a nie 1992 i skarżona decyzja została wydana w jej wyniku.
Zgodnie z zezwoleniem Prezesa Agencji ds. Inwestycji Zagranicznych (...) z dnia 28.12.1990 r. oraz decyzja Ministra Przekształceń Własnościowych (...) z dnia 30.06.1992 r. przedmiotem działalności Spółki winna być:
- produkcja i montaż automatów rozrywkowych, automatów do gry i automatycznych skrzyń grających,
- produkcja części zastępczych i półfabrykatów do produkowanych i montowanych maszyn,
- wynajem ww. wyrobów,
- prowadzenie działalności handlowej na terenie kraju,
- prowadzenie importu na potrzeby produkcyjne i usługowe Spółki, wspólników i kooperantów,
- prowadzenie eksportu towarów pochodzących z własnej produkcji oraz usług świadczonych przez Spółkę.
Spółka w 1993 r. w ww. zakresie nie prowadziła żadnej działalności produkcyjnej natomiast sprowadzała z importu /Austrii/ automaty rozrywkowe i urządzenia losowe oraz części do nich.
Maszyny i urządzenia losowe, stanowiące majątek trwały spółki, były wydzierżawiane innym jednostkom.
Wpływy z dzierżawy automatów do gier losowych stanowiły jedno z głównych źródeł przychodów Spółki. Drugim z podstawowych źródeł są przychody ze sprzedaży na terenie kraju automatów i urządzeń losowych, pochodzących z importu.
Poza tym Spółka prowadziła serwis i obsługę techniczną sprowadzanych z importu automatów.
W celu ustalenia czy Spółka prowadziła działalność zgodną z zezwoleniem, prowadzone było postępowanie dowodowe przez organ kontrolujący oraz Urząd Skarbowy w postaci korespondencji pomiędzy tymi jednostkami a Ministerstwem Przekształceń Własnościowych.
Z przedstawionych danych wynika, że Spółka prowadziła działalność niezgodną z zezwoleniem czego potwierdzeniem jest stanowisko Ministra Przekształceń Własnościowych wyrażone w piśmie z dnia 20.10.1994 r. (...) oraz z dnia 18.12.1995 r. (...).
Przeprowadzona w jednostce kontrola nie stwierdziła występowania w 1993 r. przychodu zgodnego z ww. cytowanym zezwoleniem, co upoważniałoby Spółkę do zwolnienia z podatku dochodowego zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14.06.1991 r. o spółkach z kapitałem zagranicznym.
W protokóle uzupełniającym /str. 2/ z dnia 25.04.1995 r. Inspektor Kontroli wyraźnie stwierdza, że "cala prowadzona działalność przez Spółkę nie była uwzględniona w zezwoleniu co nie upoważniał Spółkę do stosowania ulg podatkowych określonych w art. 37 ust. 1 ww. ustawy".
Spółka w odwołaniu od decyzji ani w wyjaśnieniu złożonym do wyniku kontroli nie przedstawiła materiałów dowodowych, że w 1993 r. prowadziła działalność, która była wymieniona w zezwoleniu Prezesa Agencji do Spraw Inwestycji Zagranicznych.
Udowodnienie zarzutów podnoszonych przez podatnika nie należy wyłącznie do organu podatkowego lecz skarżący również ma obowiązek udokumentowania zarzutów. Skoro Spółka nie przedstawiła dowodów, że w roku 1993 osiągnęła przychody z działalności określonej w zezwoleniu Prezesa Agencji do Spraw Inwestycji Zagranicznych to zarzut podniesiony w odwołaniu jest bezzasadny.
W skardze Spółka wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej przez nią w mocy decyzji Pierwszego Urzędu Skarbowego W. z dnia 30 stycznia 1996 r. z powodu rażącego naruszenia prawa a w przypadku, gdyby naruszenie prawa nie było rażące, o jej uchylenie z powodu naruszenia przepisów prawa formalnego mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie prawa materialnego w zakresie interpretacji zezwolenia Prezesa Agencji ds. Inwestycji Zagranicznych z dnia 28.12.1990 r. oraz decyzji Ministra Finansów z dnia 30.06.1992 r. dotyczących skarżącej Spółki.
W uzasadnieniu Spółka zarzuciła kontroli skarbowej i organom podatkowym brak ustosunkowania się do braku odpowiedzi na pismo Spółki skierowane do Ministra Przekształceń Własnościowych w sprawie doprecyzowania pisma z dnia 18.12.1995 r. ani do treści opinii prawnej z dnia 31.10.1995 r. - w sprawie pojęcia "działalności handlowej na terenie kraju" użytego w zezwoleniu.
Zdaniem skarżącej Spółki dokonano importu na potrzeby produkcyjne własne i kooperantów lecz nie prowadzono wyodrębnionych usług serwisowych - co było objęte zezwoleniem i upoważniało Spółkę do zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych.
Ponadto twierdzi, że organy podatkowe nie przeprowadziły postępowania dowodowego na okoliczność występowania dochodu zwolnionego z podatku dochodowego od osób prawnych.
W odpowiedzi na skargę Izba Skarbowa wnosi o jej oddalenie podtrzymując argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna.
Zaskarżone rozstrzygnięcie jest zgodne z obowiązującymi przepisami, a tylko uznanie, iż decyzja organu administracji narusza prawo może spowodować jej uchylenie /art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. - o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.
Ocena zaskarżonej decyzji zależy od rozstrzygnięcia kwestii, czy prowadzona przez Spółkę faktyczna działalność mieści się w zakresie działalności Spółki wyznaczonym w zezwoleniu wydanym przez Prezesa Agencji ds. Inwestycji Zagranicznych z dnia 28 grudnia 1990 r.
Stosownie do treści art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 23 grudnia 1988 r. - o działalności gospodarczej z udziałem podmiotów zagranicznych strona skarżąca była uprawniona do zwolnienia od podatku dochodowego na okres trzech lat od rozpoczęcia działalności, którą uważa się datę wystawienia pierwszej faktury tj. 30 maj 1991 r.
Art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1991 r. - o spółkach z udziałem zagranicznym /Dz.U. nr 60 poz. 253/, która zastąpiła ustawę z dnia 23 grudnia 1988 r., stanowi natomiast, iż Spółki utworzone uprzednio, korzystają z przysługujących im ulg i zwolnień podatkowych do czasu ich wyczerpania w zakresie dochodów z przedmiotu działalności gospodarczej określonego w zezwoleniu na utworzenie Spółki.
Zezwoleniem z dnia 28 grudnia 1990 r. objęto działalność Spółki w zakresie:
1/ produkcji montażu automatów rozrywkowych, automatów do gry i automatycznych skrzyń grających, 2/ produkcji automatów do sprzedaży papierosów, towarów i środków spożywczych, 3/ produkcji stołów bilardowych i stołów do gry w "piłkę nożną,", 4/ produkcji części zastępczych i półfabrykatów do produkowanych i montowanych maszyn, 5/ wynajmowanie ww. wyrobów, 6/ prowadzenie działalności handlowej na terenie kraju, 7/ prowadzenie importu na potrzeby produkcyjne i usługowe Spółki wspólników i kooperantów, 8/ prowadzenie eksportu towarów pochodzących z własnej produkcji oraz usług świadczonych przez Spółkę.
Przedstawiony wyżej przedmiot działalności Spółki nie obejmuje importu automatów i urządzeń losowych oraz ich części, wynajmu tych automatów losowych, sprzedaży automatów losowych i urządzeń rozrywkowych na terenie kraju oraz montażu półfabrykatów do automatów rozrywkowych i automatów do gier oraz ich serwis, która to działalność była przez Spółkę w 1993 r. wykonywana i została opodatkowana podatkiem dochodowym.
Nie jest bowiem taką działalnością, określoną, w zezwoleniu prowadzenie importu automatów, urządzeń losowych i rozrywkowych oraz ich wynajem i odsprzedaż.
Wbrew poglądowi strony skarżącej, przez sformułowanie "prowadzenie importu na potrzeby produkcyjne i usługowe Spółki, wspólników i kooperantów" oraz "prowadzenie działalności handlowej na terenie kraju" nie można rozumieć działalności wykonywanej de facto przez Spółkę w 1993 r. lecz należy rozpatrywać w ramach całokształtu konstrukcji zezwolenia.
Zezwolenie obejmuje w swej istocie produkcję i montaż automatów rozrywkowych, do gry, do sprzedaży papierosów i środków spożywczych, automatycznych skrzyń grających ich wynajem, tj. wynajem własnych wyrobów, prowadzenie działalności handlowej tymi wyrobami, prowadzenie importu na potrzeby tejże produkcji i tychże usług.
Trafne jest zatem przyjęcie przez organy podatkowe, że dochód z działalności Spółki w zakresie importu automatów i urządzeń losowych oraz ich części, ich wynajem i sprzedaż oraz prowadzenie serwisu tychże importowanych wyrobów podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ ta działalność jako wykraczająca poza przedmiot działalności gospodarczej wyznaczony w zezwoleniu na utworzenie Spółki, nie jest objęta zwolnieniem od tego podatku.
Wobec powyższych stwierdzeń oraz wobec poprawnego wyliczenia podatku dochodowego uznano, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji wyroku.