Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 26 października 1992 r., III SA 907/92

Teza

1. Wzruszenie ostatecznej decyzji, będącej wyjątkiem od określonej w art. 16 par. 1 Kpa zasady trwałości decyzji, powinno być poprzedzone przeprowadzeniem szczególnie wnikliwego postępowania, uwzględniającego w pełni przepisy art. 7, art. 8 i art. 77 par. 1 Kpa, a także - i wypełniającego zawarte w art. 1 Konstytucji wskazania o stosowaniu w praktyce zasad demokratycznego państwa prawnego.
2. Dla oceny, czy w konkretnej sprawie nastąpiło naruszenie prawa i to w sposób "rażący" może mieć znaczenie, czy zaniżenie wymiaru cła wskutek zastosowania niewłaściwej stawki celnej, było wynikiem błędu organu celnego, dysponującego obowiązującymi w tej mierze przepisami, czy też nastąpiło z przyczyn leżących po stronie tego organu, gdy nie dysponował jeszcze "nowymi" przepisami i w związku z tym nie miał możliwości ich zastosowania.