Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 10 grudnia 1993 r., III SA 907/93

Teza

1. Pojęcie rzetelności księgi zaczerpnięte jest z prawa procesowego /art. 169 par. 1 Kpa i par. 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 grudnia 1990 r w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów - Dz.U. nr 88 poz. 516/. Przyczyny nierzetelności są obojętne - może to być niewiedza, niedbalstwo, roztargnienie, chęć ukrycia rzeczywistej wielkości obrotów czy w końcu - powierzenie prowadzenia księgi osobie lub podmiotowi niekompetentnemu lub nieuczciwemu. Za stan księgi odpowiada podatnik, który zobligowany jest do właściwego prowadzenia ksiąg podatkowych.
2. Nieprawidłowe prowadzenie księgi przez biuro rachunkowe jest kwestią nienależytego wywiązania się przez to biuro z umowy zawartej z podatnikiem. Rodzić może jedynie odpowiedzialność cywilną tego biura wobec zleceniodawcy. Nie jest tak jak sugeruje podatnik, iż biuro jest jednostką koncesjonowaną i dlatego prowadzenie przez nie księgi uwalnia od odpowiedzialności podatnika wobec Skarbu Państwa.