Teza
- Z treści art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. o broni, amunicji i materiałach wybuchowych /Dz.U. nr 6 poz. 43 ze zm./ wynika, że organy Policji wydają pozwolenie na broń wówczas, gdy okoliczności faktyczne powołane we wniosku uzasadniają wydanie takiego pozwolenia.
- Nie sposób organom Policji zarzucić naruszenia prawa przez konsekwentne przyjmowanie, że broń do ochrony osobistej mogą posiadać osoby narażone na szczególne i realne niebezpieczeństwo zamachu na życie, wynikające z charakteru wykonywanego zawodu lub pełnionej funkcji publicznej.
Subiektywne poczucie zagrożenia z powodu przeświadczenia o wzroście ilości przestępstw przeciwko zdrowiu i życiu nie uzasadnia wydania pozwolenia na posiadanie i noszenie broni i to broni ostrej.
Stwierdzić należy, że broń palna ze swej istoty nie jest przeznaczona do ochrony osobistej.
Jej użycie w każdym wypadku zagraża zdrowiu i życiu osoby przeciw której jest skierowana.
Samo posiadanie broni nie zapobiega agresji ze strony innych osób, a jej noszenie - poza miejscem w którym ma być przechowywana - nie jest środkiem zapobiegającym jej utracie.