Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 22 października 1985 r., sygn. akt III SA 942/85

Tezy

W kontekście przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 1984 r. w sprawie opodatkowania podatkiem obrotowym i dochodowym przychodów ze sprzedaży ewidencjonowanej przyjąć należy, że za podatników uznały one również spółki, które mogą być opodatkowane na tych samych zasadach, co podmioty określone w par. 1 ust. 1.

Odmienna interpretacja sprawiałaby, że warunki, uprawnienia i obowiązki określone w rozporządzeniu dotyczyłyby tylko podatników wymienionych w par. 1 pkt 1, a nie dotyczyłyby spółek, co czyniłoby poddanie spółek tej formie opodatkowania bezprzedmiotowym.

Wskaźnik zysku netto jest ustalony dla spółki jako podatnika, a nie dla poszczególnych wspólników a podatek dochodowy od dochodów osiąganych przez spółkę - stosownie do par. 7 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 1984 r. w sprawie opodatkowania podatkami obrotowym i dochodowym przychodów ze sprzedaży ewidencjonowanej /Dz.U. 1985 nr 1 poz. 4/ - stanowi sumę kwot tego podatku obliczonych dla poszczególnych wspólników.

Przepisy rozporządzenia jako podmiot opodatkowania w formie w nim przewidzianej, traktują spółkę opłacającą łącznie podatki w tej formie.

Skoro więc przepisy rozporządzenia traktują spółkę jako podatnika, to do tegoż podatnika jako całości odnoszą się wszystkie warunki, od których zależy możliwość opłacania podatków w omawianej formie, w tym również warunek osiągnięcia z działalności roku poprzedzającym rok podatkowy dochodu nie przekraczającego sześciokrotnej przeciętnej w tym roku płacy w gospodarce uspołecznionej /par. 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia/.