Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 23 stycznia 2004 r., sygn. akt III SA 963/02

nieprawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Przewodniczący Sędzia del. NSA Krystyna Chustecka (spr.) Sędziowie WSA Małgorzata Długosz-Szyjko del. NSA Włodzimierz Kubiak
Anna Zientara protokolant
Rozpoznanie
w dniu 23 stycznia 2004r.
Sprawa
sprawy ze skargi A.M. na decyzję Izby Skarbowej w W. z dnia... stycznia 2002r. nr... w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę ic

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją wydana na podstawie art. 233 § l pkt 2 lit. a, ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zm..) i art. 25 ust. l pkt 2 ustawy z 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11 poz.50 ze zm.) Izba Skarbowa w W. postanowiła decyzję Urzędu Skarbowego W. z dnia....07.1998 r. znak:... w sprawie określenia A.M. Kancelaria Adwokacka kwoty zobowiązania i zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za styczeń 1998 r., odsetek za zwłokę i ustalenia dodatkowego zobowiązania uchylić w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania w kwocie 115 zł i w pozostałej części utrzymać w mocy.

W wyniku kontroli deklaracji podatkowej WAT - 7 za styczeń 1998 r. Urząd Skarbowy stwierdził, że strona zaniżyła zobowiązanie w związku z odliczeniem podatku od towarów i usług, naliczonego w fakturze zakupu samochodu Renault... z dnia....01 1998 r. nr... w kwocie 11.693,-zł.

Ustalono, że "pojazd marki Renault... zarejestrowany na Kancelarię Adwokacką figuruje jako pojazd osobowy z nadwoziem "kombi".

W tym stanie faktycznym Urząd Skarbowy dokonał korekty wykazanego w deklaracji podatku naliczonego.

Izba Skarbowa stwierdziła, że zgodnie z art. 25 ust. l pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym w 1998 r. obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika samochodów osobowych oraz innych samochodów o dopuszczalnej ładowności do 500 kilogramów, z wyjątkiem przypadków, gdy odsprzedaż stanowi przedmiot działalności gospodarczej podatnika.

W sprawie strona przedłożyła jako dowód - wyciąg ze świadectwa homologacji nr... firmy Renault Polska Sp. z o.o. stwierdzający, że pojazd Renault... typ..., rok produkcji 1997, numer podwozia..., nr silnika... jest samochodem osobowym.

W związku z tym rozstrzygnięto, iż w świetle art. 25 ust. l pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, nie występują wątpliwości, że obniżenia nie stosuje się do samochodów osobowych bez względu na ładowność, bowiem pozostała treść tego przepisu - po słowie "osobowych " jest oddzielona słowem "oraz", poczym jest mowa o "innych samochodach.....", zatem nie osobowych, do których ma zastosowanie dalszy ciąg zdania dotyczący ładowności pojazdu.

Urząd Skarbowy zwracał się do strony o skorygowanie złożonej za styczeń 1998 r. deklaracji VAT - 7, jednak (jak podano w notatce z dnia 24 kwietnia 1998 r.) strona w przeprowadzonej rozmowie telefonicznej nie wyraziła zgody na korektę.

Według oceny Izby Skarbowej Urząd Skarbowy nie uchybił przepisom Ordynacji podatkowej. Dokonano oceny zebranego materiału dowodowego i wyczerpująco wyjaśniono przesłanki dokonanego rozstrzygnięcia. Znalazły one pełne odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, przekonywującym, zarówno co do oceny sytuacji, jak i co do zasadności treści rozstrzygnięcia.

Odnośnie zarzutu nie poinformowania strony o braku możliwości odliczenia podatku naliczonego przy zakupie samochodu, wyjaśniła, że Urząd Skarbowy nie miał podstaw udzielenia takiej informacji przed otrzymaniem pisma z Wydziału Komunikacji informującego o rodzaju tego konkretnego samochodu, będącego przedmiotem zakupu dokonanego przez stronę.

Natomiast decyzja została uchylona w części dotyczącej sankcji wynikającej z zastosowania art. 27 ust. 5 w/w ustawy o podatku od towarów i usług stosownie do orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na tą decyzję Skarżąca wnosi o jej uchylenie, zarzucając: naruszenie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, nie respektowanie zasad określonych w art. 121 § l i art. 122, art. 187 oraz art. 210 § l pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej. Podnosi, iż ładowność nabytego przez Kancelarię Samochodu osobowego wynosi 720 kg.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika samochodów osobowych oraz innych samochodów o dopuszczalnej ładowności do 500 kilogramów, z wyjątkiem przypadków, gdy odsprzedaż stanowi przedmiot działalności gospodarczej podatnika.

W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że przepis art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie uzależnia prawa podatnika do obniżenia podatku należnego od tego, w jaki sposób faktycznie użytkowany będzie pojazd w przyszłości, lecz od rodzaju zakupionego pojazdu.

Podstawową konstrukcją podatku od towarów i usług, wyrażoną w art. 19 ust. 1 ustawy jest prawo podatnika tego podatku do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Prawo to podlega jednak ograniczeniom przewidzianym w ww. ustawą o VAT, w tym m.in. w art. 25 tej ustawy.

Stosownie do art. 25 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika:

  1. - samochodów osobowych,
  2. - innych samochodów o dopuszczalnej ładowności do 500 kg z wyjątkiem przypadków, gdy odprzedaż stanowi przedmiot działalności gospodarczej podatnika.

W świetle ww. przepisu, dla oceny prawa podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego, decydujący jest zatem rodzaj samochodu będącego przedmiotem sprzedaży udokumentowanej fakturą VAT, na podstawie której, w oparciu o art. 19 ust. 1 cyt. ustawy, podatnik ma prawo obniżyć podatek należny.

Prawo podatnika do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynika z konkretnej czynności opodatkowanej podatkiem VAT, której przedmiot decyduje o możliwości skorzystania z tego uprawnienia.

Sąd podziela pogląd organów, które wydały zakwestionowane decyzje, iż według stanu prawnego obowiązującego w dniu zakupu przez Skarżącą samochodu tj. 27.01.1998 r. zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 2 VATu obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosowało się do nabywanych przez podatnika samochodów osobowych, z wyjątkiem przypadków, gdy odsprzedaż stanowiła przedmiot działalności gospodarczej podatnika.

W sprawie nie ma sporu, że zakupiony przez Skarżącą został samochód osobowy, a więc nie przysługiwał zwrot podatku.

Stwierdzając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed Sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.