Uzasadnienie
N. N. w dniu 24 stycznia 2004 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku domagając się uchylenia decyzji "Gminy [...] reprezentowanej przez Zarząd" na prowadzenie działalności gospodarczej przez M. N. pod adresem [...] w G. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż Prezydent Miasta [...] w dniu 25 stycznia 2005 r. "wydał decyzję Nr ew. [...] o dokonanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej M. N." w lokalu przy [...] w G. Zdaniem skarżącej M. N. nie prowadzi żadnej działalności pod wskazanym adresem, działa zaś przeciwko powódce jako byłej żonie. N. N. do skargi dołączyła kopie dokumentów dotyczących użytkowania w/w lokalu.
W odpowiedzi na skargę Sekretarz Miasta [...] D. J. wyjaśniła, że czynność organu ewidencyjnego polegająca na wpisaniu zgłoszonej działalności do ewidencji działalności gospodarczej nie jest decyzją administracyjną ale czynnością materialno-techniczną. W jej ocenie organ ewidencyjny nie ma prawa badania celowości podjęcia i prowadzenia działalności gospodarczej. Uprawnienia organu ewidencyjnego ograniczają się zatem do badania zgłoszenia tylko pod względem formalny.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego III Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez:
- a) podpisanie skargi,
- b) wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji,
- c) nadesłanie 1 egz. odpisu skargi wraz z załącznikami poświadczonego za zgodność z oryginałem.
N. N. uzupełniła wskazane braki formalne skargi, jednocześnie w piśmie z dnia 19 marca 2007 r. stwierdziła, że sprawa dotyczy decyzji Urzędu Miejskiego nr [...] z dnia 19 czerwca 2001 r. Do pisma załączyła m.in. kopię pisma Wiceprezydenta Miasta [...] z dnia 19 czerwca 2001 r. nr [...] o następującym brzmieniu:
"W odpowiedzi na prośbę Pani z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie rozwiązania umowy o najem lokalu użytkowego przy [...] w G. z p. M. N. – uprzejmie informuje, że nie ma takiej możliwości bez wiedzy i zgody współnajemcy lokalu, w tym przypadku p. M. N."
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – w skrócie p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast art. 3 § 2 p.p.s.a. określa, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjnej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Wskazane przez skarżącą pismo z dnia 19 czerwca 2001 r. nie mieści się w żadnej z wyżej wymienionych kategorii aktów lub czynności organów administracji publicznej podlegających kognicji sądów administracyjnych. Jest to jedynie pismo informacyjne, które w żaden sposób nie wpływa na prawa lub obowiązki jakiejkolwiek osoby.
W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuci skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W opisanym stanie faktycznym skarżąca wniosła skargę na pismo, które nie może być przedmiotem oceny sądu administracyjnego.
Biorąc pod uwagę fakt, że skarga N. N. jest oczywiście niezasadna Sąd w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 3 oraz art. 222 p.p.s.a. odrzucił skargę bez wzywania skarżącej do uiszczenia wpisu.