Uzasadnienie
W niniejszej sprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego - adwokat R. Z. wniósł w imieniu skarżącego zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 marca 2014 r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.
Postanowieniem z dnia 7 maja 2014 r. (sygn. akt I OZ 349/14) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił ww. zażalenie.
Pismem datowanym na dzień 19 maja 2014 r. ww. pełnomocnik wystąpił do Sądu o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej w postępowaniu zażaleniowym zaznaczając, że koszty te nie zostały pokryte ani w całości ani też w części.
W tym stanie uznano, co następuje.
W świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461) wysokość stawki minimalnej w postępowaniu zażaleniowym przed sądami administracyjnymi wynosi 120 zł.
Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) powołanego rozporządzenia wynosi 120 zł, wynagrodzenie za postępowanie zażaleniowe należne wyznaczonemu pełnomocnikowi przysługuje w wysokości 147,60 zł brutto. Zgodnie bowiem z treścią § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (w obecnym stanie – 23 %).
Z uwagi na to, że pełnomocnik spełnił warunki uzasadniające przyznanie kosztów udzielonej pomocy prawnej, referendarz sądowy orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz cytowanych powyżej przepisów.