Uzasadnienie
Skarżący A. M. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 października 2017 r., nr [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Wójta Gminy z dnia 28 kwietnia 2017 r., nr [...] w sprawie odmowy wszczęcia postępowania o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku pielęgnacyjnego.
Skarga skarżącego jest datowana na dzień 21 listopada 2017 r. i została złożona osobiście w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego dnia 22 listopada 2017 r., wpłynęła zaś do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wraz z odpowiedzią na skargę dnia 12 grudnia 2017 r.
Pismem z dnia 2 listopada 2017 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 3 listopada 2017 r.) skarżący wniósł o uzupełnienie zaskarżonego postanowienia z dnia 2 października 2017 r.
Rozpoznając w/w wniosek Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 30 listopada 2017 r., sygn. akt [...] odmówiło uzupełnienia postanowienia. Skarżący został pouczony o uprawnieniu do wniesienia skargi od w/w postanowienia Kolegium z dnia 2 października 2017 r. w terminie 30 dni od daty doręczenia niniejszego postanowienia, które zostało wysłane do skarżącego w dniu 7 grudnia 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako - "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Złożona w niniejszej sprawie skarga na postanowienie w sprawie odmowy wszczęcia postępowania o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku pielęgnacyjnego została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.
Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje regulacja art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przepis ten, zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658), ma zastosowanie również do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie nowelizacji p.p.s.a. Oznacza to, że w przypadku skarg na wyżej wymienione postanowienia w obecnym stanie prawnym skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony. W niniejszej sprawie zaskarżone zostało postanowienie, mieszczące się w katalogu postanowień, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 p.p.s.a.
Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że postanowienie organu odwoławczego, będące przedmiotem skargi zostało doręczone A. M. w dniu 23 października 2017r. Natomiast postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o odmowie uzupełnienia w/w rozstrzygnięcia z dnia 30 listopada 2017 r. zostało wysłane do skarżącego w dniu 7 grudnia 2017 r. Zgodnie zaś z pouczeniem zawartym w tym postanowieniu skarżący miał prawo do złożenia skargi od zaskarżonego postanowienia w terminie 30 dni licząc od daty doręczenia postanowienia z dnia 30 listopada 2017 r., które zostało wysłane do skarżącego dopiero w dniu 7 grudnia 2017 r.
Stosownie bowiem do art. 111 § 1 k.p.a. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm., dalej - "k.p.a.") strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach.
Uzupełnienie lub odmowa uzupełninia decyzji następuje w formie postanowienia (art. 111 § 1b k.p.a.).
Zgodnie z art. 111 § 2 k.p.a. w przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia.
Jak stanowi art. 126 k.p.a. do postanowień stosuje się odpowiednio m.in. przepisy art.109 - 113 k.p.a.
W świetle przywołanej regulacji nie może budzić wątpliwości, że termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego nie może rozpocząć biegu przed datą doręczenia stronie postanowienia wydanego w trybie art.111 § 1 k.p.a.
Wobec powyższego trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi przez skarżącego nie mógł rozpocząć biegu wcześniej niż data wysłania w dniu 7 stycznia 2018 r. w/w postanowienia z dnia 30 listopada 2017 r. Natomiast niniejsza skarga datowana jest na 21 listopada 2017 r. i została złożona osobiście w siedzibie organu w dniu 22 listopada 2017 r., zaś wpłynęła do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę dnia 12 grudnia 2017 r.
Zatem skarga skarżącego jest niewątpliwe przedwczesna.
Jak bowiem już wskazano termin do wniesienia skargi można liczyć od dnia doręczenia postanowienia w trybie art. 111 § 1b k.p.a., zaś w okolicznościach niniejszej sprawy - postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 listopada 2017 r. Skarga zaś w sprawie została już złożona osobiście do organu w dniu 22 listopada 2017 r., czyli jeszcze zanim organ odwoławczy wydał rozstrzygnięcie dotyczące wniosku skarżącego o uzupełnienie zaskarżonego postanowienia. Tym samym skarga została wniesiona jeszcze przed rozpoczęciem biegu terminu do jej złożenia.
Skarga wniesiona przedwcześnie jest skargą nieskuteczną, która nie może wywrzeć skutków w postaci merytorycznej oceny sprawy.
Dlatego należało odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia.