Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 sierpnia 2020 r. B. B. (dalej jako "skarżąca") wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na uchwałę Rady Gminy C. z dnia 26 lutego 2020 r. nr [...] w sprawie nadania nazw ulic będących drogami publicznymi oraz nazw dróg wewnętrznych w miejscowości C. Wniesiona skarga została w dniu 20 sierpnia 2020 r. przekazana Wójtowi Gminy C. W dniu 22 września 2020 r. Wójt Gminy C. przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku.
Po zarejestrowaniu sprawy, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 29 września 2020 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez podpisanie skargi, ewentualnie nadesłanie podpisanego jej egzemplarza. W wydanym zarządzeniu określono termin na jego wykonanie wynoszący siedem dni oraz rygor odrzucenia skargi.
Wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi zostało skarżącej skutecznie doręczone w dniu 7 października 2020 r. (potwierdzenie odbioru – k. 39 akt sądowych) i pozostało bez odpowiedzi.
Z akt sądowych wynika, że wcześniej, to jest w dniu 7 września 2020 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęło pismo skarżącej datowane na dzień 2 września 2020 r. zawierające oświadczenie o cofnięciu skargi oraz żądanie zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Skargę należało odrzucić.
Podstawę tego rozstrzygnięcia stanowi art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a."), w myśl którego sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W stanie faktycznym sprawy na etapie wstępnego badania skargi stwierdzono opisany wyżej brak formalny uniemożliwiający nadanie skardze dalszego biegu (zob. art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W związku z tym na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wezwano skarżącą do uzupełnienia braku formalnego. Stosowne wezwanie zostało skarżącej skutecznie doręczone i pozostało bez odpowiedzi.
W nawiązaniu do oświadczenia zawartego w treści pisma z dnia 2 września 2020 r. dotyczącego cofnięcia skargi wyjaśnić należy, że w sprawie nie mógł znaleźć zastosowania przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który z cofnięciem skargi wiąże skutek w postaci umorzenia postępowania sądowego. Należy mieć bowiem na uwadze, że umorzyć można jedynie takie postępowanie, które zostało skutecznie wszczęte. Taki stan rzeczy wymaga m.in. stwierdzenia, że skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, w tym, braków formalnych. Z uwagi na powyższe Sąd nie analizował dopuszczalności złożonego w sprawie oświadczenia o cofnięciu skargi, czego wymaga przepis art. 60 p.p.s.a., koncentrując się jedynie na skutkach procesowych wynikających z nieuzupełnienia braku formalnego skargi w ustawowym terminie.
Kierując się przedstawioną powyżej argumentacją Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił wniesioną skargę, o czym orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
O zwrocie uiszczonego wpisu (punkt drugi sentencji postanowienia) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.