Uzasadnienie
M. B. wniósł sprzeciw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 grudnia 2019 r., którą uchylona została decyzja Wójta Gminy z dnia 30 sierpnia 2019 r., odmawiająca przyznania świadczenia wychowawczego.
W sprzeciwie, który nie został podpisany, wnoszący sprzeciw wniósł o podtrzymanie decyzji organu pierwszej instancji. Nie wskazał też numeru PESEL.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 stycznia 2020 r., wnoszący sprzeciw został wezwany do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu przez jego podpisanie, ewentualnie nadesłanie podpisanego egzemplarza, podanie numeru PESEL, wskazanie, czy żąda uchylenia zaskarżonej decyzji - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu (k.27).
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 stycznia 2020 r. (k.28), wobec czego termin na uzupełnienie braków sprzeciwu upływał w dniu 3 lutego 2020 r.
Skarżący w dniu 29 stycznia 2020 r. nadesłał numer PESEL oraz podpisany egzemplarz sprzeciwu. Nie wskazał, czy żąda uchylenia zaskarżonej decyzji, natomiast w końcowym fragmencie przedłożonego w dniu 29 stycznia 2020 r. sprzeciwu powtórzył dotychczas złożony wniosek o podtrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019., poz. 2325) od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw.
W myśl art. 64b § 2 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję.
Tak więc żądanie uchylenia wskazanej przez wnoszącego sprzeciw decyzji ustawodawca uczynił wymogiem formalnym sprzeciwu.
W niniejszej sprawie sprzeciw nie zawierał żądania uchylenia zaskarżonej decyzji, a jedynie wniosek o podtrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji, czyli stanowisko skarżącego wobec innej decyzji, niż decyzja, której dotyczył sprzeciw. Dlatego też wnoszący sprzeciw został wezwany do uzupełnienia braków formalnych sprzeciwu m.in. poprzez wskazanie, czy żąda uchylenia zaskarżonej decyzji, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu.
W tym terminie skarżący złożył podpisany sprzeciw oraz podał numer PESEL. Ponownie wskazał też, że wnosi o podtrzymanie w mocy w całości decyzji organu pierwszej instancji (w końcowej części podpisanego sprzeciwu).
Nie można w tej sytuacji uznać, że skarżący uzupełnił wszystkie braki sprzeciwu, bowiem nie złożył określonego art. 64b § 2 p.p.s.a. obowiązkowego żądania uchylenia zaskarżonej decyzji, powielając jedynie stanowisko dotyczące decyzji organu pierwszej instancji.
W tej sytuacji ten brak sprzeciwu nie został uzupełniony.
Zgodnie z art. 64b § 1 p.p.s.a do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 i 2 p.p.s.a., sprzeciw odrzucił.