Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2018 r., sygn. akt III SA/Gd 1055/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G.na informację Zarządu Województwa [...] z dnia 1 grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu.
Stosownie do treści art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste pomyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywista wadliwość może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (patrz: B. Dauter [w;], B. Gruszczyński, A.Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Wydawnictwo Zakamycze 2005, s. 359).
W niniejszej sprawie w uzasadnieniu postanowienia z dnia 23 stycznia 2018 r. Sąd omyłkowo na stronie pierwszej w wierszu 4 od dołu wymienił datę upływu terminu do uzupełnienia braków skargi tj. 16 stycznia 2016 r. zamiast 16 stycznia 2018 r., co należy uznać za oczywistą omyłkę polegającą na błędnym wskazaniu roku w powołaniu tej daty. Zauważyć należy, że wcześniej w uzasadnieniu Sąd stwierdził, że w dniu 16 stycznia 2018 r. upłynął termin do uzupełnienia braków skargi, bowiem wezwanie do uzupełnienia braków zostało doręczone w dniu 9 stycznia 2018 r.
Podobnie w przypadku daty wymienionej w wierszu 2 drugim od dołu tj. 18 stycznia 2017 r. Sąd błędnie wskazał rok w powołaniu tej daty, tymczasem dokumentacja została przedłożona w Sądzie w dniu 18 stycznia 2018 r..
W ocenie Sądu błędy w określeniu powyższych dat noszą znamiona oczywistej omyłki pisarskiej, która podlega sprostowaniu na podstawie powołanego art. 156 § 1 p.p.s.a. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.