Uzasadnienie
W dniu 22 października 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga Z. G. (dalej jako "skarżący") na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 14 października 2020 r. nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione. Ponaglenie, wniesione przez skarżącego w dniu 18 lipca 2020 r., dotyczyło bezczynności Wójta Gminy [...], do którego to organu skarżący zwrócił się z wnioskiem o usunięcie wodociągu gminnego z jego nieruchomości oraz wypłatę odszkodowania z uwagi na jej zalewanie.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie skarżący uczynił postanowienie mające swoją podstawę w art. 123 w związku z art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "k.p.a.").
Należy w tym miejscu wskazać, że wniesione przez skarżącego ponaglenie jest w istocie podaniem (żądaniem) o rozpatrzenie sprawy bezczynności organu lub sprawy przewlekłości postępowania przez właściwy organ administracji publicznej. Postanowienie wydawane w następstwie jego rozpatrzenia ma w związku z tym charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Postanowienie to nie może być ponadto zaskarżone zażaleniem (zob. art. 141 § 1 k.p.a.).
W świetle powyższych zapatrywań wskazać należy, że postanowienie wydane w oparciu o art. 123 w związku z art. 37 § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zgodnie bowiem ze wspomnianym wcześniej art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
W świetle art. 58 § 1 punkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli zainicjowana nią sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 58 § 1 punkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
O zwrocie uiszczonego przez skarżącego wpisu (punkt drugi sentencji postanowienia) Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd zwraca z urzędu stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.