Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 2 października 2018 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
Odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 14 listopada 2018 r. wraz z informacją, że wydane postanowienie jest niezaskarżalne (pismo wraz z informacją – k. 182 akt sądowych; potwierdzenie odbioru – k. 184 akt sądowych).
W dniu 21 listopada 2018 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie Sądu z dnia 31 października 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione enumeratywnie w art. 194 § 1 pkt 1 – 10 tej ustawy.
Z kolei zgodnie z art. 260 § 1 i § 2 p.p.s.a. rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 – 8 ustawy, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Z powyżej wskazanej regulacji wynika, że z momentem wydania postanowienia rozpoznającego sprzeciw od zarządzenia lub postanowienia wydanego przez referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy tok instancji przed sądem administracyjnym zostaje wyczerpany (zob. w tej materii m.in.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 16 stycznia 2017 r.; sygn. akt II FZ 8/17 oraz z dnia 6 grudnia 2016 r.; sygn. akt II OZ 1350/16; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl).
W art. 194 § 1 p.p.s.a. ani w żadnym innym przepisie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a., o czym skarżący został przez Sąd poinformowany. Pomimo stosownego pouczenia skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 31 października 2018 r.
W świetle powyższych regulacji normatywnych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zobligowany był wniesione zażalenie odrzucić, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Należy w tym miejscu wskazać, że zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. ma również zastosowanie do środka odwoławczego jakim jest zażalenie.