Uzasadnienie
Decyzją z dnia 29 stycznia 2016 r. nr WSO-III.5430.1.67.2015.TK Prezydent Miasta [...] orzekł o skierowaniu T. J. na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie kategorii B prawa jazdy.
Jako podstawę wydania decyzji wskazano art. 114 ust. 1 pkt 1 lit b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. 2012, poz. 1137 ze zm.) w zw. z art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. b ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (Dz.U. 2015 r., poz. 155 ze zm.).
Organ wyjaśnił w uzasadnieniu, że w dniu 15 maja 2015 r. otrzymał od Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. wniosek o sprawdzenie kwalifikacji T. J. do kierowania pojazdami. Zgodnie z treścią wniosku T. J., kierując pojazdami w okresie od 29 maja 2012 r. do dnia 8 kwietnia 2013 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego i uzyskał łącznie 25 punktów karnych. Z uwagi na powyższe wszczęto postępowanie w sprawie skierowania na badania psychologiczne, o czym poinformowano stronę. Ponieważ T. J. zakwestionował w całości wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. organ dwukrotnie wystąpił do Komendy Wojewódzkiej Policji w Gdańsku o przeprowadzenie czynności sprawdzających i zajęcie stanowiska w kwestii zasadności oraz aktualności sporządzonego wniosku. W odpowiedzi organ policji wskazał, że w pełni podtrzymuje swój wniosek, który został sporządzony na podstawie wpisów ostatecznych, dotyczących czterech wykroczeń popełnionych przez kierowcę w ww. okresie, krótszym niż 12 miesięcy, w łącznej liczbie 25 punktów.
W złożonym odwołaniu T. J. zakwestionował wydaną w sprawie decyzję, zarzucając organowi wadliwe przeprowadzenie postępowania dowodowego w sprawie, w tym - uniemożliwienie odwołującemu się wzięcia czynnego udziału w postępowaniu. Strona podkreśliła, że wniosła liczne wnioski dowodowe mające wykazać, że nie popełniła wszystkich wskazanych we wniosku wykroczeń. Strona wniosła o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Decyzją z dnia 27 września 2016 r., sygn. akt [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 Kpa (Dz.U. 2016, poz.
23) w zw. z art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. 2012, poz. 1137 ze zm.), art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 2014 r. o zmianie ustawy o kierujących pojazdami (Dz.U. 2014 poz. 970 ze zm.) uchyliło zaskarżoną decyzję i umorzyło w całości postępowanie organu I instancji.
W ocenie Kolegium postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe, ponieważ w dniu 29 czerwca 2016 r. do organu wpłynęło pismo Kierownika Referatu Prawa Jazdy Urzędu Miejskiego w G, z którego wynika, że T. J. poddał się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji i w dniu 20 czerwca 2016 r. uzyskał pozytywny wynik egzaminu kontrolnego..
Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku T. J., reprezentowany przez adw. K. J.. Strona wniosła o uchylenie w całości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. oraz o zasądzenie od organu na rzecz strony zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego (wynagrodzenia adwokackiego).
W skardze podkreślono, że sprawa nie stała się bezprzedmiotowa, a strona zainteresowana była jej merytorycznym rozpatrzeniem, niezależnie od wyniku egzaminu kontrolnego. Strona ponownie podniosła zarzuty sformułowane uprzednio w odwołaniu, koncentrujące się na błędach organu I instancji w zakresie ustalenia stanu faktycznego sprawy oraz zapewnianiu stronie należytego udziału w sprawie w celu obrony jej praw. Skarżący podkreślił, że wbrew twierdzeniom organu nie przekroczył liczby 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego, a punkty, którymi został ukarany za wykroczenia, powinny zostać usunięte z ewidencji po upływie roku, gdyż ich suma nie przekroczyła limitu 24 punktów. W skardze podkreślono, że jedyną przyczyną uchylenia decyzji organu I instancji była rzekoma bezprzedmiotowość postępowania ze względu na pozytywny wynik egzaminu kontrolnego, podczas gdy w ocenie skarżącego, decyzja organu I instancji powinna być uchylona z tego względu, że w sprawie w ogóle nie wystąpiły przesłanki do skierowania skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie prawa jazdy kategorii B. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. wniosło o jej oddalanie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Organ wskazał, że w związku z dobrowolną realizacją przez skarżącego obowiązku nałożonego przez organ I instancji, konieczne stało się uchylenie decyzji orzekającej o jego nałożeniu i umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a."), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (co nie dotyczy niniejszej sprawy), zaś w myśl § 2 cyt. art. – nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.
Przedmiotem kontroli Sądu była wskazana w skardze decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gdańsku z dnia 27 września 2016 r., [...] mocą której Kolegium, działając jako organ odwoławczy, uchyliło decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 29 stycznia 2016 r. nr [...] o skierowaniu T. J. na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie prawa jazdy kategorii B, a wobec poddania się przez T. J. egzaminowi i uzyskania pozytywnego wyniku egzaminu kontrolnego w dniu 20.06.2016 r. – umorzyło postępowanie przed organem I instancji.
Jak słusznie wyjaśniały w uzasadnieniach do decyzji organy obu instancji, decyzję o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego, stosownie do art. 99 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (publ. jw.),w zw. z art. 114 ust. 1 pkt.1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (publ.j.w.) wydaje starosta (prezydent) - jeżeli kierowca przekroczył liczbę 24 punktów otrzymanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego.
Wniosek o skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy z wyszczególnieniem ilości punktów (25, za wielokrotne naruszanie przepisów ruchu drogowego) i opisem zdarzeń, które były przyczyną nałożenia punktów karnych, wystosował do Prezydenta Miasta [...] w dniu 15 maja 2015 r. Komendant Wojewódzki Policji w G. (k-1 akt administracyjnych).
Skarżący przeoczył, że kwestie związane z wyjaśnianiem okoliczności tych zdarzeń, ilości nałożonych punktów karnych, ich kwestionowaniem itp., pozostają w gestii organów Policji, prowadzących ewidencję ilości punktów karnych nałożonych na kierującego pojazdem.
Wobec konsekwentnego negowania ilości i przyczyn nałożenia na skarżącego punktów karnych za wykroczenia przeciwko bezpieczeństwu na drogach publicznych przed organem samorządowym (zamiast – przed Policją), Kierownik Referatu Praw Jazdy Urzędu Wydziału Spraw Obywatelskich Urzędu Miasta w G. dwukrotnie, tj. w dniu 15 lipca 2016 r. i 5 listopada 2015 r. przesyłał obszerne pisma skarżącego do Komendanta Policji w G. "celem zajęcia stanowiska w kwestii zasadności sporządzenia wobec w/w wniosku z dnia 15 maja 2015r. o sprawdzenie kwalifikacji i skierowanie na badania psychologiczne".
Skarżący został zawiadomiony przez organ prowadzący postępowanie zarówno o jego wszczęciu - pismo [...] z dnia 1 czerwca 2015 r. (-2 akt adm.), jak i – każdorazowo o przesłaniu do Komendanta Wojewódzkiego Policji w G. pism skarżącego, kwestionujących okoliczności przypisania, jak i ilość punktów karnych (k-6, k-10 akt adm.); organ zawiadamiał również skarżącego o stanowisku zajętym przez Policję (k-8, 13 akt adm.).
Z przedstawionych powyżej okoliczności wynika, że skarżący czynnie uczestniczył w postępowaniu prowadzonym przed organem I instancji.
W odwołaniu wniesionym od decyzji kierującej skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy skarżący wnosił, między innymi, o łączne rozpoznawanie spraw dot. skierowania na badania psychologiczne i kontrolne sprawdzenie kwalifikacji oraz - o uchylenie decyzji organu I instancji i – o umorzenie postępowania w tej sprawie (k-15 i n. akt adm.).
Zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją z dnia 27 września 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w G. uchyliło zaskarżoną odwołaniem decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 29 stycznia 2016 r. i – umorzyło postępowanie tego organu w sprawie.
Organ odwoławczy wyjaśnił w jej uzasadnieniu że wobec poddania się przez skarżącego egzaminowi kontrolnemu i przedstawienia organowi I instancji pozytywnego wyniku tego egzaminu w dniu 20 czerwca 2016 r. postępowanie administracyjne zmierzające do skierowania skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy jest bezprzedmiotowe.
Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie wyżej przedstawiony pogląd podziela bez zastrzeżeń, jak i w całości podziela argumentację zawartą w uzasadnieniu do skarżonej decyzji.
Z treści skargi, w której skarżący cytuje, między innymi, wyjątek z uzasadnienia wyroku WSA w Olsztynie wydanego w sprawie II SA/Ol 168/14 w dn. 6.05.2014 r., publ. LEX 1465415, o brzmieniu: "W postępowaniu administracyjnym dotyczącym cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami nie są badane i weryfikowane przesłanki wcześniejszego ustalenia we właściwym postępowaniu, iż rzeczywiście doszło do naruszenia przepisów ruchu drogowego przez kierującego oraz liczba przypisanych za te naruszenia punktów" i z postawy skarżącego, który poddał się egzaminowi i uzyskał pozytywny wynik wynika zatem, że i skarżący uznał, iż dalsze postępowanie w niniejszej sprawie jest bezprzedmiotowe.
Reasumując – nie stwierdziwszy, by zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. dotknięta była wadami, o jakich mowa w art. 145 §1 pkt. 1-3 p.p.s.a., Sąd oddalił na mocy art. 151 tej ustawy skargę T. J. jako nieuzasadnioną.