Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 23 grudnia 2005 roku Wojewoda [...] powołując art.138 § 1 pkt 1, k.p.a., art.33 ust..4 pkt 1 w zw. z art.2 ust.1 pkt 2 i pkt 11 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99 poz.1001), po rozpoznaniu odwołania W. A., utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 26 października 2005 r. w przedmiocie utraty przez odwołującą się statusu osoby bezrobotnej z dniem 18 października 2005 r. z powodu podjęcia przez zainteresowaną innej pracy zarobkowej.
Uzasadniając rozstrzygnięcie organ przyjął, m.in., że W. A. zarejestrowana została w dniu 13 października 2003 roku w Powiatowym Urzędzie Pracy w S., nabywając status osoby bezrobotnej.
W dniu 24 października 2005 roku do organu I instancji wpłynęła informacja Spółki z o.o. "A" z siedzibą w W., zawiadamiająca, że W. A. zawarła z tą firmą umowę zlecenia od dnia 18 października 2005 roku na wykonywanie usług akwizycyjnych i świadczenia usług koordynacyjnych.
Ponieważ art.33 ust.4 pkt 1 wyżej wymienionej ustawy stanowi, że starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie spełnia warunków, o których mowa w art.2 ust. 2 pkt 2, organ I instancji pozbawił W. A. statusu osoby bezrobotnej.
W oświadczeniu złożonym w dniu 29 listopada 2005 roku w urzędzie pracy W. A. podniosła, że umowa zlecenia z firmą "A" w W. została sporządzona bez udziału strony oraz, że podpis zleceniobiorcy figurujący pod tą umową nie jest podpisem W. A. W odwołaniu od decyzji organu I instancji W. A. napisała, że nie jest nigdzie zatrudniona i nie podjęła żadnej pracy zarobkowej, a ponadto, że nie podpisywała żadnej umowy o pracę.
Ustosunkowując się do zarzutów odwołania, Wojewoda [...] w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniósł m.in., że rozstrzygnięcie wydane w pierwszej instancji podjęte zostało po przeprowadzonym właściwie postępowaniu dowodowym przez organ I instancji.
Uwzględniając całokształt okoliczności niniejszej sprawy, organ odwoławczy zauważył, że strona zanegowała fakt świadczenia pracy w ramach umowy zlecenia, mimo, że w aktach znajduje się informacja pisemna od firmy "A" w W. z dnia 28 listopada 2005 roku ponownie potwierdzająca fakt wykowania praz W. A. usług akwizycyjnych i świadczenia usług koordynacyjnych na podstawie podpisanej ze stroną w dniu 18 października 2005 roku umowy zlecenia.
W ocenie organu odwoławczego nie ma podstaw do kwestionowania wiarygodności informacji firmy "A", bowiem materiał dowodowy sprawy nie wskazuje na ich istnienie.Podpis zleceniobiorcy na umowie zlecenia odpowiada podpisowi W. A. na karcie rejestracyjnej bezrobotnego, a podpis strony na oświadczeniu wypełnionym przez nią w dniu 29 listopada 2005 roku w urzędzie pracy odpowiada podpisowi widniejącemu na ankiecie osobowej firmy "A" wypełnionej przez stronę w dniu 14 października 2005 roku, przy czym dane osobowe ujęte w tej ankiecie są bardzo szczegółowe, zatem, w ocenie organu, ankiety tej nie mógł wypełnić nikt inny poza skarżącą.
Spójność i niesprzeczność materiału dowodowego pozwala przyjąć, że W. A. wykonując od dnia 18 października 2005 roku pracę na podstawie umowy zlecenia w firmie "A" Spółka z oo w W. nie była już osobą bezrobotną w rozumieniu przepisów ustawy, co uzasadniało podjęcie decyzji o pozbawieniu strony statusu osoby bezrobotnej na podstawie art.2 ust. 1 pkt 2 cyt. aktu.
W. A. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, domagając się stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji w całości. W ocenie skarżącej rozstrzygniecie Wojewody [...] nie odpowiada wymogom prawa, bowiem podjęto je na podstawie fałszywych okoliczności faktycznych, a skarżąca w dniu 13 stycznia 2006 roku wysłała zawiadomienie do Prokuratury Rejonowej w G. o popełnieniu przestępstwa. Postępowanie w sprawie winno zostać wznowione.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, zauważył, że w toku postępowania poprzedzającego podjęcie zaskarżonej decyzji nie przeprowadzono żadnego przeciwdowodu podważającego fakt zawarcia umowy zlecenia przez skarżącą, zatem w stanie sprawy zarówno żądanie stwierdzenia nieważności decyzji jak i wznowienia postępowania jest nieuzasadnione.
W piśmie procesowym z dnia 1 marca 2006 roku W. A. napisała, że przedkładana przez skarżącą kopia pisma Komisariatu Policji w G. informująca o wszczęciu postępowania karnego potwierdza fakt sfałszowania dokumentu.
W piśmie procesowym z dnia 20 lipca 2006 roku pełnomocnik skarżącej zarzucił, że zaskarżone decyzje podjęte zostały z naruszeniem art. 84 § 1 w zw. z art. 75 § 1 i art. 7 kpa poprzez niedopuszczenie dowodu z opinii grafologa na okoliczność, czy podpis na umowie zlecenia został złożony przez skarżącą.
Zarzucono, że postępowanie dowodowe przeprowadzone przez organy do spraw zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu było wadliwe, nie przeprowadzono bowiem szeregu dowodów mogących przyczynić się do ustalenia stanu faktycznego w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Sąd orzekł w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99 poz.1001 ze zm.) warunkuje uzyskanie i zachowanie statusu bezrobotnego od legitymowania się wymienianymi w przepisach ustawy warunkami.
Materialnoprawną podstawę wydania decyzji organów obu instancji stanowił przepis art.33 ust.4 pkt 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, który stanowił, że starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który nie spełnia warunków o jakich mowa w art. 2 ust.1 pkt 2 ustawy.
W sprawie zaś nie budzi wątpliwości, że do akt organu I instancji nadesłana została informacja Spólki z o.o "A" w W. o świadczeniu przez skarżącą na rzecz tej Spółki pracy na podstawie zawartej między stronami umowy zlecenia.
Skarżąca w toku postępowania przed organami do spraw zatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu nie wnosiła o przeprowadzenie jakichkolwiek dowodów mogących skutecznie poważyć wiarygodność dostarczonej do urzędu pracy informacji.
Z akt organów administracji wynika, że skarżącej umożliwiono zapoznanie się z materiałem dowodowym sprawy i treścią informacji nadesłanych przez Spółkę T"A", w związku z czym skarżąca złożyła w dniu 28 listopada 2005 roku jedynie oświadczenie kwestionujące fakt zawarcia umowy zlecenia.
Wyjaśnić zatem należy, że organy prowadzące postępowanie administracyjne korzystają z możliwości swobodnej oceny materiału dowodowego przewidzianej przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Między innymi art. 80 kpa stanowi, że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.
W niniejszej sprawie organ odwoławczy szczegółowo analizował materiał dowodowy zgromadzony w aktach, czemu dał wyraz w uzasadnieniu decyzji utrzymującej w mocy decyzję kwestionowaną odwołaniem /lakonicznym i nie wskazującym na potrzebę przeprowadzenia innych dowodów/ i, zdaniem Sądu, ocenie tej nie można skutecznie postawić zarzutu dowolności.
Wyłącza to możliwość dokonania innej, niż uczynił to organ, oceny wiarygodności i mocy dowodowej dowodów, na których oparto decyzje.
Na rozprawie przed Sądem w dniu 30 sierpnia 2006 r. pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że do tego dnia nie zostało zakończone postępowanie karne wszczęte doniesieniem skarżącej, o którym pisała w piśmie procesowym z dnia 2 marca 2006 roku.
Stwierdzenie, że dowody, na podstawie których wydano decyzje okazały się fałszywe, będzie mogło stanowić podstawę do kwestionowania decyzji w postępowaniu wznowieniowym.
Biorąc zatem pod uwagę, iż w niniejszej sprawie organy administracji prawidłowo ustaliły stan faktyczny oraz oceniły materiał dowodowy w granicach określonych przepisem art. 80 k.p.a., uznać należy, że zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji nie narusza prawa.
Z tych też względów skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O kosztach orzeczono na podstawie art.250 cyt. ustawy.