Uzasadnienie
W dniu 3 grudnia 2020 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga G. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 22 września 2020 r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych.
W odpowiedzi na skargę organ podał, że uwzględnił skargę w całości i uchylił zaskarżoną decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego ma miejsce, gdy w toku postępowania a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt zostanie pozbawiony bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania.
W realiach rozpatrywanej sprawy wskazać należy, że zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego w następstwie wydania przez organ decyzji z dnia 30 listopada 2020 r. nr [...]. W tej sytuacji, skoro zaskarżona decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego, to postępowanie sądowe ze skargi na przedmiotową decyzję stało się bezprzedmiotowe wobec braku przedmiotu zaskarżenia.
Powyższe skutkować musiało koniecznością umorzenia postępowania sądowego, o czym Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
Niezależnie od powyższego wskazać należy, że w świetle art. 201 § 1 p.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3.
Z uwagi na to, że w realiach rozpatrywanej sprawy zaistniała sytuacja objęta dyspozycją art. 201 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł o kosztach postępowania jak w punkcie drugim sentencji postanowienia na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r. poz. 265). Na rzecz skarżącego zasądzono od organu 680 zł, na które składa się uiszczony wpis od skargi w wysokości 200 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego w osobie radcy prawnego w wysokości 480 zł.