Uzasadnienie
M. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na ofertę Prezydenta Miasta [...] z dnia 19 lutego 2010 r. w przedmiocie zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego w [...].
Skarżący, podnosząc, że oferta Prezydenta Miasta [...] narusza interes skarżącego – w szczególności jako osoby niepełnosprawnej i interes schorowanych, starszych wiekiem rodziców skarżącego, wniósł o uchylenie zaskarżonej oferty.
Dalej wyjaśnił, że Urząd Miasta [...], występując po stronie powoda przed sądem w sprawie o eksmisję z lokalu p-ko rodzinie skarżącego oraz przedstawiając ofertę zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego bez porozumienia ze skarżącym, narusza obowiązek Gminy, by działać dla dobra swych mieszkańców i w obronie słabszych.
M. R. podniósł, że ma prawo do zamieszkiwania w oddzielnym pokoju, że prowadzi oddzielne - od rodziców - gospodarstwo domowe i że rodzice, ze względu na wiek, poważne inwalidztwo i zasługi dla miasta [...] mają prawo godnie dożyć swych dni.
Do skargi dołączony został odpis orzeczenia o stopniu niepełnosprawności skarżącego z dnia 19.05.2009 roku.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wniósł o jej odrzucenie i wyjaśnił, że realizując prawomocny wyrok Sądu Rejonowego w [...] z dnia 23 października 200 r. w sprawie [...] nakazujący opróżnienie lokalu i przyznający prawo do lokalu socjalnego L., M. i M. R. i wniosek wierzyciela, Gmina Miasta [...] złożyła pp. R. ofertę objęcia lokalu socjalnego przy ul. [...] w [...].
Zdaniem oferenta lokal spełnia prawne wymogi lokalu socjalnego.
Z uwagi na fakt, że kwestię zawarcia umowy najmu regulują przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71 poz.733 ze zm.) oraz Kodeksu cywilnego, sprawy takie nie podlegają reżimowi postępowania administracyjnego i w konsekwencji nie należą do właściwości sądów administracyjnych, albowiem nie są rozstrzygane w drodze decyzji administracyjnych – art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz.1270 ze zm.).
Do odpowiedzi na skargę dołączone zostały odpisy wymienianego wyżej wyroku Sądu Rejonowego w [...] i oferty objęcia lokalu socjalnego.
W piśmie procesowym z dnia 19 kwietnia 2010 r. (data wpływu), przedstawiającym polemikę z odpowiedzią na skargę, M. R. podniósł, że Gmina Miasta [...] stara się pozbawić skarżącego prawa dostępu do sądu administracyjnego i do rzetelnego rozpatrzenia skargi.
Istotą sprawy jest kwestia prawa skarżącego do zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. Dlatego też uzasadnienie wniosku o odrzucenie skargi z powodów czysto formalnych, tj. twierdzenie, że zawieranie umów najmu nie jest czynnością administracyjną i sprawa nie jest rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej, jest w sposób oczywiście sprzeczne z treścią art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z § 2 pkt. 2 - 4 i celem tego prawa, którym jest ochrona obywateli przed decyzjami i postanowieniami urzędów administracji publicznej, sprzecznymi z obowiązującym prawem i zasadami współżycia społecznego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt.1 tej ustawy sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Sprawa będąca przedmiotem skargi M. R., tj. ewentualna niezgodność z prawem oferty Gminy Miasta [...] z dnia 19 lutego 2010 roku w sprawie objęcia lokalu socjalnego przy ul. [...] w [...] nie może być rozpatrzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, gdyż nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Sąd podziela w całości słuszność stanowiska zajętego w tej kwestii przez Prezydenta Miasta [...], przedstawionego w odpowiedzi na skargę – w piśmie z dnia 6 kwietnia 2010 roku, przesłanego skarżącemu przez Sąd przy piśmie z dnia 14 kwietnia 2010 roku.
Skoro przedmiotem skargi jest oferta Gminy Miasta [...] zawierająca propozycję zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego na podstawie przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001 roku o ochronie praw lokatorów,, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (Dz. U. Nr 71 poz.733 ze zm.) oraz Kodeksu cywilnego, to skarżący może dochodzić swoich praw – po wyczerpaniu możliwości ugodowego ich załatwienia – w drodze sądowej przed sądem powszechnym.
O prawie osoby niepełnosprawnej do zamieszkiwania w oddzielnym pokoju rozstrzyga ostateczne orzeczenia o stopniu niepełnosprawności.
Jak przyjęto w orzecznictwie, ustawa z dnia 21 czerwca 2001 roku nie przewiduje załatwiania spraw przyznawania lokali socjalnych w formie jakiegokolwiek aktu administracyjnego, (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w W-wie z dnia 27 kwietnia 2009 roku w sprawie I OSK 415/09, system inf.pr.LEX nr 534660).
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.