Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wyżej opisaną decyzję pełnomocnik skarżącej wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji.
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że - cyt.: "skarżąca wykonując pracę zmuszona jest wykonywać swoje uprawnienia do kierowania pojazdem".
Organ, który zapoznał się z treścią wniosku, bowiem był on zawarty w skardze, nie odniósł się do niego.
Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku skarżącego jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W ocenie Sądu strona skarżąca nie wykazała, by wykonanie zaskarżonej decyzji mogło spowodować skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a, a w szczególności, by skutki, o jakich mowa w przepisie, mogły wyniknąć z poddania się badaniom psychologicznym.
Należy dodać, że Sąd – o ile uwzględni skargę - określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt nie może być wykonany(art. 152 p.p.s.a.).
Zgodnie z treścią art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.
Wobec powyższego, z braku przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.