Uzasadnienie
S. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 7 lipca 2014 r., o wymierzeniu należności celnych przewozowych ciążących na towarze usuniętym spod depozytu celnego, a objętym procedurą wspólnotowego tranzytu zewnętrznego na podstawie zgłoszenia tranzytowego [...] z dnia 26 sierpnia 2009 r. w wysokości 135 339,00 zł.
W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że wykonanie decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki oraz, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody. Wyjaśnił, iż prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i zajęcie jego rachunku bankowego spowoduje paraliż przedsiębiorstwa, zator w płatnościach, a nawet jego bankructwo. Wskazał również, iż nie posiada on żadnych oszczędności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej w skrócie "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stosownie do powyżej wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Dla spełnienia przesłanek z powołanego przepisu p.p.s.a. wystarczające jest prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Sąd uznał, że skarżący S. W. dostatecznie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Wyjaśnił bowiem, iż prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, nie ma żadnych oszczędności, a zajęcie jego rachunku bankowego może spowodować paraliż całej firmy i zaległości w płatnościach. Twierdzenie to jest uzasadnione, biorąc pod uwagę znaczną wysokość zobowiązań celnych wynikających z zaskarżonej decyzji.
Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art.61 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.