Uzasadnienie
L. W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Wojewody z dnia 9 lutego 2010 r., uchylającą decyzję Wójta Gminy i orzekającą o wymeldowaniu M. P. z pobytu stałego.
Jednocześnie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji Wojewody.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
W świetle 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.) Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Co istotne, wykazanie w/w przesłanek wstrzymania wykonania aktu przysługuje skarżącej, będącej stroną postępowania sądowoadministracyjnego.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca, poza sformułowaniem określonego żądania w żaden sposób nie uzasadniła swojego wniosku. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej z założenia uniemożliwia więc Sądowi jego merytoryczną ocenę.
Z treści skargi można jednakże wywieść, iż niecelowe jest wymeldowanie wnuka skarżącej z uwagi na fakt, iż osoba ta wspiera skarżącą oraz pomaga jej w codziennych sprawach.
W/w okoliczności nie mieszczą się jednakże w pojęciu "zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków".
Przeprowadzenie postępowania administracyjnego w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego nie może spowodować trudnych do odwrócenia skutków, nie podała ich również wnioskodawczyni.
Wymeldowanie z pobytu stałego nie może także w ocenie Sądu wyrządzić znacznej szkody.
Decyzja o wymeldowaniu z pobytu stałego jest bowiem wyłącznie aktem dotyczącym rejestracji danych dotyczących ustania pobytu określonej osoby w dotychczasowym miejscu, urzędowym stwierdzeniem, że określona osoba w danym miejscu już nie przebywa. Jej celem jest tym samym doprowadzenie przez organ prowadzący ewidencję ludności do zgodności danych ewidencyjnych ze stanem faktycznym.
Z uwagi na powyższe okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 61 § 3 a contrario p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.