Uzasadnienie
P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej Politechniki Gdańskiej z dnia 24 stycznia 2023 r., nr 42197/1 w przedmiocie stypendium rektora.
Podpisane podpisem elektronicznym zostało jedynie pismo przewodnie kierowane do organu.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 kwietnia 2023 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez podpisanie skargi podpisem elektronicznym, ewentualnie nadesłanie podpisanego egzemplarza za pośrednictwem operatora pocztowego.
Odrębnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z tej samej daty zobowiązano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł.
Oba wezwania zostały skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 18 kwietnia 2023 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia – k. 108 akt sądowych), a zakreślony termin upłynął bezskutecznie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniesiona skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity:
Dz. U. z 2023 r., poz. 259), zwanej dalej w skrócie: "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w tym zawierać podpis strony. Na gruncie art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony (albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika). Podpis na piśmie wnoszonym w formie papierowej musi być własnoręczny. Natomiast, gdy pismo wnoszone jest w formie dokumentu elektronicznego - zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a.
- - powinno zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasada podpisywania pism dotyczy także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.), w tym m.in. skargi.
Należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 6 grudnia 2021 r. (sygn. akt I FPS 2/21) uznał, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a., skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
W przedmiotowej sprawie skarga wniesiona została za pomocą środków komunikacji elektronicznej w formie dokumentu elektronicznego, jako załącznik do pisma przewodniego. Załącznik ten nie został prawidłowo podpisany kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Skarżący podpisał podpisem elektronicznym jedynie pismo przewodnie.
W związku z tym Przewodniczący Wydziału, zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2023 r., wezwał skarżącego do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 kwietnia 2023 r. (urzędowe poświadczenie doręczenia – k. 108 akt sądowych).
Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uzupełnił opisanego wyżej braku formalnego skargi.
Z przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wynika zaś, że skarga, której braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie pomimo wezwania podlega odrzuceniu przez sąd.
Nadto, zgodnie z art. 220 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata.
Z art. 220 § 3 tej ustawy wynika, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis również podlega odrzuceniu.
W realiach rozpatrywanej sprawy skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi i wezwanie w tym przedmiocie również nie zostało wykonane.
Mając na uwadze opisane okoliczności faktyczne jak i wskazane regulacje normatywne należało wniesioną skargę odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.