Uzasadnienie
Prezes Sądu Apelacyjnego w G. zarządzeniem z dnia 11 stycznia 2021r., (nr [...]), działając na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2020 r., poz. 121, w skrócie także jako - "u.k.s."), zgodnie z wnioskiem Rady Izby Komorniczej w G., wyznaczył R. B. Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Ś., zastępcą G. R. Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w B., od dnia 11 stycznia 2021 r. do czasu objęcia kancelarii przez nowo powołanego komornika, a w przypadku utworzenia przez nowo powołanego komornika własnej kancelarii do czasu przeprowadzenia likwidacji kancelarii zastępowanego komornika.
W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że w związku z zawiadomieniem Ministra Sprawiedliwości z 23 listopada 2020 r. o wygaśnięciu z dniem 1 stycznia 2021 r. powołania G. R. na stanowisko Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w B., pismem z dnia 11 stycznia 2021 r. Rada Izby Komorniczej w G. wystąpiła do niego z wnioskiem o wyznaczenie zastępcy ww. komornika sądowego.
G. R. (dalej także jako: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na zarządzenie Prezesa Sądu Apelacyjnego w G. z dnia 11 stycznia 2021 r., zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 45 ust. 1 ustawy o komornikach w związku z art. 2 ust. 2 i art. 6 ust 1 dyrektywy Rady 2000/78/WE z 27 listopada 2020 r. ustanawiającej ogólne warunki ramowe równego traktowania w zakresie zatrudnienia i pracy, art. 21 ust. 1 Karty Praw Podstawowych UE w związku z art. 4 ust. 3 Traktatu o Unii Europejskiej w związku z art. 91 ust. Konstytucji RP oraz art. 32 ust. 2 Konstytucji w związku z art. 8 ust. 1 i ust. 2 Konstytucji RP.
Skarżąca wniosła również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej czynności, wskazując na trudne do odwrócenia skutki m.in. związane z niemożnością prowadzenia nowych spraw, udostępnieniem lokalu kancelarii komorniczej zastępcy, a także na niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody w postaci utraty dochodu.
W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Apelacyjnego w G. wniósł o jej odrzucenie oraz o odmowę wstrzymania wykonalności zaskarżonej czynności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2020 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwanej dalej w skrócie jako: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowoadministracyjnego.
Stosownie do przepisu art. 45 ust. 1 ustawy o komornikach sądowych, w przypadku wygaśnięcia powołania na stanowisko komornika z mocy prawa, zastępcę komornika wyznacza, w drodze zarządzenia, prezes właściwego sądu apelacyjnego na wniosek rady właściwej izby komorniczej. W zarządzeniu o wyznaczeniu zastępcy komornika wskazuje się osobę zastępcy oraz czas, na jaki został on wyznaczony, lub że wyznaczono go na czas nieokreślony (art. 47 ust. 1 tej ustawy). Podstawę wygaszenia powołania skarżącej stanowił przepis art. 281 u.k.s., zgodnie z którym powołanie na stanowisko komornika osób, które przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy ukończyły 65 lat, wygasa z upływem 2 lat od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, nie późnej jednak niż z dniem ukończenia 70 roku życia.
Nie było kwestionowane, że obecnie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczy się postępowanie ze skargi G. R. na ww. zawiadomienie Ministra Sprawiedliwości z dnia 23 listopada 2020 r. o wygaśnięciu z dniem 1 stycznia 2021 r. powołania na stanowisko Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w B. (sygn. akt [...]). Ponadto, przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczy się także postępowanie ze skargi G. R. w sprawie sygn. akt [...] na zawiadomienie Ministra Sprawiedliwości z dnia 20 stycznia 2021 r. o wygaśnięciu powołania na stanowisko komornika sądowego (okoliczność znana Sądowi z urzędu).
Niewątpliwie prawomocne zakończenie ww. spraw ze skarg G. R. ma charakter prejudycjalny wobec sprawy niniejszej. Wydanie bowiem zaskarżonego zarządzenia jest następstwem stwierdzonego powyższymi zawiadomieniami Ministra Sprawiedliwości - wygaśnięcia z mocy prawa - powołania skarżącej na stanowisko komornika sądowego. Zatem rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie zależy od wyniku tych postępowań.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Jest oczywiste, że istotę ochrony tymczasowej stanowi zapobieżenie wyrządzeniu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji lub innego aktu. W obu sprawach toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie wstrzymano wykonanie zaskarżonych przez skarżącą czynności, a mianowicie postanowieniem z dnia 11 lutego 2021 r. (sprawa [...]) i postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2021r. (sprawa [...]), tym samym została jej udzielona ochrona tymczasowa. Postanowieniem zaś z dnia 29 kwietnia 2021 r., sygn. akt [...] Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 11 lutego 2021 r. w sprawie sygn. akt [...]. W konsekwencji, Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej czynności, o czym orzeczono w punkcie drugim sentencji postanowienia.
W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 125 § 1 p.p.s.a. zawiesił postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia spraw o sygn. akt [...] oraz o sygn. akt [...], toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, orzekając jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.