Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 182/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. odrzucił skargę Z. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia 18 grudnia 2012 r. z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia.
Pismem z dnia 21 marca 2013 r. Z. K. wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wskazał, że o fakcie uchybienia terminu dowiedział się z doręczonej mu w dniu 14 marca 2013 r. odpowiedzi na skargę.
Skarżący podał, że uchybił terminowi bez swojej winy, bowiem zgodnie ze swoją wiedzą decyzję Dyrektora Izby Celnej odebrał dopiero w dniu 3 stycznia 2013 r., a nie w dniu 2 stycznia 2013 r. Datę 3 stycznia 2013 r. zapisał w kalendarzu jako datę odbioru decyzji, na dowód czego dołączył stosowną kartkę z kalendarza z odpowiednim zapisem. Wskazał, że mając takiej treści notatkę w kalendarzu w dniu 4 lutego 2013 r. osobiście złożył skargę będąc przekonanym, że zachował trzydziestodniowy termin.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), cytowanej dalej jako p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a).
W przedmiotowej sprawie, jako okoliczność, która spowodowała uchybienie terminu do wniesienia skargi skarżący wskazał pozostawanie w błędnym przekonaniu, co do faktycznej daty odebrania zaskarżonej decyzji.
Przywrócenie terminu następuje wtedy, gdy strona uprawdopobni, że nie dokonała ona czynności bez własnej winy. Natomiast o braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała należytej staranności.
W ocenie Sądu, skarżący nie uprawodobnił braku winy w uchybieniu terminu. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja została odebrana przez Z. K. w dniu 2 stycznia 2013 r., co potwierdza zwrotne poświadczenie odbioru podpisane w tej dacie przez skarżącego. Domniemania doręczenia decyzji w tym właśnie dniu skarżący nie obalił. Poczynienie przez niego notatki w kalendarzu o odebraniu decyzji w innym dniu, nie może wyłączyć jego winy w uchybieniu terminu. Poczynienie notatki o odebraniu korespondencji w kalendarzu pod złą datą niewątpliwie mogło wprowadzić skarżącego w błąd, co do rozpoczęcia biegu terminu do wniesienia skargi. Było to jednak wynikiem niestaranności skarżącego, który kwitując odbiór decyzji nie dochował należytej staranności w prawidłowym oznaczeniu daty odbioru w swoich prywatnych dokumentach.
W tej sytuacji nie można uznać, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi bez własnej winy.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w G., nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi na mocy art. 86 § 1 a contrario p.p.s.a.