Uzasadnienie
Skarżący J. W. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 listopada 2014 r. sygn. akt [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 30 grudnia 2013r. w sprawie skierowania na badanie psychologiczne.
W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się na art. 159 § 1 k.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z konstrukcji przywołanego przepisu wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek w tym przepisie zawartych, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia.
Zdaniem Sądu skarżący nie uprawdopodobnił istnienia takich okoliczności. Skarżący nie podał jakichkolwiek danych, które sąd mógłby ocenić w odniesieniu do cytowanych wyżej przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Ponadto nie ma podstaw do prowadzenia przez Sąd w tym zakresie jakichkolwiek ustaleń.
Samo twierdzenie, czy też przekonanie skarżącego o wystąpieniu przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. nie może być podstawą uwzględnienia wniosku.
Podkreślenia wymaga, że sąd przy rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie dokonuje oceny zasadności skargi.
Na marginesie Sąd zauważa, że powołany we wniosku jako podstawa wstrzymania wykonania decyzji art. 159 § 1 k.p.a. nie miał w sprawie zastosowania, jak bowiem wcześniej wskazano, podstawę rozpoznania wniosku stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a.
W tej sytuacji Sąd, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku, na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.